Lesson 2
“เคลียร์! เลิกแกล้งเด็ก แล้วเข้ามาหาราฟที” เสียงเรียกที่เปี่ยมด้วยอำนาจดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้จันทร์เจ้าสะดุ้งเฮือก หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือ ‘คุณราฟ’ เจ้าของคลินิก ผู้หญิงที่จันทร์เจ้าเคยเห็นเพียงในรูปถ่ายซึ่งติดอยู่บนสุดของบอร์ดแผนผังผู้บริหารหลังเคาน์เตอร์เซอร์วิส ตัวจริงสวยไม่ต่างจากในภาพถ่ายเลยแม้แต่น้อย ยังดูโดดเด่นยิ่งกว่า ด้วยรูปร่างสูงโปร่งราวหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร บุคลิกสง่างาม ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความมั่นใจ เพียงแค่ยืนเฉย ๆ รัศมีความเป็นผู้นำยังฉายออกมาชัดขนาดนี้ สมแล้วกับตำแหน่งผู้บริหารคลินิกเสริมความงาม จันทร์เจ้าแอบกลืนน้ำลายอึก นึกย้อนถึงเมื่อครู่ที่ตัวเองแอบนั่งพัก มิหนำซ้ำยังเรียกคนที่ยืนกับเธอเข้าไปหาอีก คุณคนนี้เป็นใครกันแน่...
“บี เอารูปคุณเคลียร์ขึ้นบอร์ดผู้บริหารด้วยนะ” เธอหันไปสั่งเลขาส่วนตัวที่เดินสวนทางมาได้จังหวะพอดี จากนั้นหันมาเผชิญหน้ากับเราสองคนอีกครั้ง ผู้บริหารคนสวยก้าวเท้าไปหาเจ้าของเสียงเรียกด้วยท่วงท่าสง่างาม ทิ้งกลิ่นน้ำหอมราคาเเพงลอยคลุ้งติดในอากาศรอบตัว จนจันทร์เจ้าไม่อาจหลงลืมกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์นี้ไปได้ยังไม่ทันที่เหตุการณ์จะสงบ ใครบางคนเดินตรงเข้ามาพร้อมเอ่ยประโยคที่ทำให้เธอรู้สึกด้อยกว่า
“จันทร์เจ้า เธอนี่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย”
“คะ?”
‘พี่แกส’ พ่อหนุ่มหน้าหวานประจำฝ่ายขายที่ผ่านการศัลยกรรมมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งฉีดโบท็อกซ์ ฉีดฟิลเลอร์ เสริมจมูก และอีกบลา ๆ จีบปากจีบคอพูดเชิงเย้ยหยัน กิริยาแบบนี้ ใช่เลย! สัญญาณของความไม่เป็นมิตร
“นั่นคุณเคลียร์ เจ้านายเราอีกคนไง”
“ตายล่ะ!”
“แกตายแน่ มาทำงานไม่รู้จักอ่านข้อมูลผู้บริหาร” พูดจบเจ้าตัวหัวเราะคิกคักชอบใจ ก่อนทิ้งจันทร์เจ้าไว้กับหัวใจที่เริ่มหวั่นกลัว เกรงว่าตัวเองอาจมีความผิดที่ล่วงเกินเจ้านาย
“อย่าคิดมากนะจันทร์เจ้า คุณเคลียร์ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น ถึงภายนอกเราจะเห็นในมุมเคร่งขรึม แต่คุณเขาน่ะใจดี คงไม่ถึงกับไล่ออกหรอก อย่างมากแค่ใบเตือน”
‘พี่กอร์ฟ’ คู่หูดูโอ้ของพี่แกส ตัวติดกันอย่างกับพี่น้องฝาแฝด ทั้งที่ไม่ได้คลานตามกันออกมาเสียหน่อย กล่าวเสริมคล้ายปลอบใจ ทว่าสุดท้ายความหมายคงไม่ต่างจากเดิมนัก จันทร์เจ้ายิ้มเจือน ไม่เอ่ยตอบโต้ การทำงานย่อมพบเจอคนหลากหลายประเภท และคนอย่างพี่ทั้งสองนั้น คงจัดอยู่ในแบบเดียวกัน จึงวนมาทำงานร่วมกันได้ ชอบซ้ำเติมมากกว่าปลอบใจ ชอบยกตัวเองไว้เหนือคนอื่น และชอบพูดกระทบกระแทกให้คนฟังเสียความมั่นใจ คำเหล่านั้นอาจฟังดูเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับผู้พูด แต่สำหรับเด็กใหม่ที่เพิ่งเริ่มต้นทำงาน ยังมีภูมิต้านทานต่อแรงกดดันน้อย มันอาจกลายเป็นเรื่องหนักจนบั่นทอนสภาพจิตใจอันบอบบางลงทีละนิด หลายคนเลือกยื่นใบลาออกมากกว่าฝืนอยู่ต่อ สำหรับตัวจันทร์เจ้าเอง เธอจัดเจนมาทุกสนาม มองคนออก อ่านนิสัยเเละคาดเดาการกระทำของคนเหล่านี้ได้ไม่ยาก เล่นสกปรกกับเราทุกวิถีทางเพื่อตัดคู่แข่ง หากบุคลากรเหลือน้อย ยอดขายจะไปไหนเสียล่ะ ต้องตกเป็นของพวกเขาสิ เธอเจอคนประเภทนี้มาไม่น้อย ภูมิต้านทานโคตรจะเเข็งแรง บางครั้งที่รอดมาได้ก็เพราะผู้ใหญ่เอ็นดู มักถูกช่วยเหลือจากหัวหน้าหรือคนอายุมากกว่าเสมอ ต้องขอบคุณเทวดาประจำตัวที่คอยปกปักรักษาชีวิตฉันเอาไว้อย่างดี
“อย่าสนใจคำพูดพวกมันเลย ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น คุณเคลียร์แอบทดสอบพนักงานใหม่แบบนี้ทุกคนแหละ ตัวพี่เองก็โดน น้องไม่ใช่คนเเรกหรอกค่ะ”
‘พี่บี’ ฉายานางฟ้าในแผนก เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กน่ารัก สูงราวร้อยหกสิบเซนติเมตรน่าจะได้ หน้าตาจิ้มลิ้ม เป็นคนเชียงราย ขาวเสียยิ่งกว่าหยวกกล้วย ไม่รู้คนเหนือนี่เนื้อผิวดีทุกคนไหมนะ ขาวอะหยังปะล้ำปะเหลือ!
ในฐานะเลขาส่วนตัว พี่บีคงสนิทกับคุณราฟมากเป็นพิเศษ เห็นเดินเข้าออกห้องผู้บริหารบ่อยครั้ง แต่นั่นมันไม่สำคัญเท่ากับฉัน! ที่ชวดลูกค้าครั้งแล้วครั้งเล่า คาดหวังจะได้บิลแรก กลับกลายเป็นถูกผู้บริหารทดสอบการทำงาน
“ถึงฉันจะใหม่สำหรับที่นี่ แต่ไม่ได้อ่อนประสบการณ์ขนาดนั้นหรอกค่ะพี่บี ดูออกว่าใครจริงใจ ใครไม่จริงใจ ว่าแต่…คุณราฟกับคุณเคลียร์เป็นพี่น้องกันหรอคะ?” ถามเพราะสงสัย ผู้บริหารจะมีสองคนได้ยังไงกัน ต่อให้มีหลายคนจริง ตำแหน่งต้องลดหลั่นลงมาตามลำดับ
“เม้าส์เจ้านายเวลางานไม่ดีนะจ้ะ ที่นี่เขามีกฏ อย่ายุ่งกับใครดีกว่า ทำงานเสร็จเลิกงานกลับบ้านพักผ่อน”
“ค่ะ” จันทร์เจ้าตอบรับก่อนหันกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองอีกครั้งอย่างขยันขันเเข็ง กระทั่งเวลาล่วงเลยไปถึงสองทุ่ม ซึ่งเป็นเวลาเลิกงาน จันทร์เจ้าจึงหยุดพัก กลับเข้ามานั่งทำรายงานยอดขายหน้าคอมพิวเตอร์ประจำแผนก นิ้วเรียวจิ้มลงบนแป้นพิมพ์อย่างชำนาญ เพราะระบบคล้ายกับที่ทำงานเก่า ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็เสร็จเรียบร้อย เธอปิดหน้าจอ ดันเก้าอี้เก็บ เดินอ้อมไปด้านหลังเพื่อแวะเข้าห้องน้ำสักนิด จะได้ขับรถกลับอย่างสบายใจ หลังจากใช้พลังงานในการปั้นหน้ายิ้มและทำตัวสดใสมาตลอดทั้งวัน เอนเนอร์จี้ในตัวเริ่มเข้าสู่โหมดสโลว์ดาวน์ต้องการชาจแบต ด่วน ขณะเดียวกัน เคลียร์กำลังล้างมือยู่หน้ากระจกภายในห้องน้ำที่ไร้เงาของใครอื่น เพราะหลายคนเลิกงานกลับบ้านกันหมดแล้ว เธอเอื้อมดึงทิชชู่กล่องติดผนัง แต่พบว่ามันว่างเปล่า ด้านในไม่มีทิชชู่สักแผ่นเดียว
“หมดหรอเนี่ย ทำไมแม่บ้านไม่ดูแลเลย” พึมพำกับตัวเองเเล้วคว้าหากระเป๋าสะพาย แย่จัง...ไม่ได้หยิบมาด้วย กลับเข้าห้องน้ำอีกครั้งเพื่อดึงจากกล่องด้านในมาใช้แก้ขัด บรรจงดึงทิชชู่ทีละแผ่น ความบางของมันเพียงโดนน้ำก็ยุ่ยเป็นเศษเล็กเศษน้อย สร้างความรำคาญมากกว่าความสะดวกสบาย
ปั๊ก!
“โอ๊ย!”
แรงกระแทกส่งผลให้ทั้งคู่เซถลา เคลียร์ใช้มือข้างขวาดันผนังเพื่อพยุงตัว
“ขอโทษค่ะ!” ดวงตาคมกริบรับกับคิ้วที่ถูกจัดแต่งอย่างประณีต ใบหน้าเนียนละเอียดไร้ที่ติจนแทบมองไม่เห็นรูขุมขน ช่างเหมาะกับตำแหน่งผู้บริหารคลินิกเสริมความงามเป็นที่สุด กลิ่นน้ำหอมจากเรือนร่างอีกฝ่ายอบอวลอยู่รอบตัว กลิ่นหอมสะอาดปนความหรูหรา ทำให้หัวใจของจันทร์เจ้าเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ เราจึงผละออกจากกัน กลับมายืนในท่าปกติ เคลียร์จัดแจงเสื้อผ้าตัวเองให้เข้าที่พร้อมเงยหน้าสบตาและกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“ห้องน้ำมีเป็นสิบห้อง แต่เธอเลือกจะเลี้ยวมาเข้าห้องเดียวกันกับฉันเนี่ยนะ!”
“ขอโทษค่ะ ครั้งหน้าฉันจะระวังให้มากกว่านี้” เคลียร์ถอนหายใจเฮือกเเละเดินจากไป จันทร์เจ้ารีบปิดประตูห้องน้ำล็อกกลอน ใจยังสั่นรัว ในหัวตอนนี้สลัดความรู้สึกตื่นเต้นเมื่อครู่ออกไปไม่ได้เลย
###
ไม่แผ่วเลยค่ะ คู่ฟัดคู่กัดสองคนนี้ เจ้าหนูของเราเกร็จจนตัวหดเหลือติ๊ดเดียวเเล้วนั่น!