ต้นผลักประตูห้องพักหมอเข้าไปช้าๆ แสงโคมไฟหัวเตียงสีส้มนวลสาดส่องลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา เขาคาดหวังว่าจะเห็นแพรแฟนสาวนั่งรออยู่ตามปกติ คาดหวังว่าจะได้เห็นเธอยิ้มเขินๆ แล้วบอกว่า “ขอบคุณนะที่ชงน้ำวิตามินมาให้” ก่อนที่ยาลับที่เขาผสมจะเริ่มทำงาน
แต่สิ่งที่เขาเห็นทำให้ขาเขาอ่อนแรงทันที บนเตียง ไม่ใช่แพรที่นั่งอยู่
แต่เป็นผู้หญิงสวยราวกับนางฟ้าที่หลุดมาจากปกนิตยสารแฟชั่น
เธอสวมชุดนักศึกษาแพทย์สีขาวรัดรูป ผิวขาวเนียนใสราวกับหิมะแรก ผมยาวดำขลับสลวยปล่อยสยายลงมาปกไหล่บาง ใบหน้าสวยหวาน ตาโตหวาน ริมฝีปากแดงระเรื่อกำลังเผยอเล็กน้อยเพราะหายใจถี่ ทุกอย่างในตัวเธอแผ่ออร่าความงามที่ทำให้ห้องทั้งห้องสว่างไสวขึ้นมาทันที
เธอนั่งตัวตรง มือวางบนตักอย่างเรียบร้อย แต่กระดุมเสื้อเม็ดบนสุดถูกปลดออกโดยไม่รู้ตัว เผยร่องอกขาวนวลลึกที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อในลูกไม้สีขาวบาง ๆ
ต้นยืนนิ่งอยู่หน้าประตู มือยังจับลูกบิดค้างไว้ ปากแห้งผาก เขารู้จักเธอดีจากอินสตาแกรมและโพสต์ไวรัลต่าง ๆ
น้องมิ้นต์ ดาวมหาวิทยาลัยแพทย์ปี 6 ไอดอลตัวจริงที่มีคนตามเกือบแสน
“ส-สวัสดีครับ... น้องมิ้นต์ใช่ไหม” ต้นพูดออกไปเสียงสั่น ๆ สั้น ๆ เพราะความสวยของเธอทำให้สมองเขาว่างเปล่าไปชั่วขณะ
มิ้นต์เงยหน้าขึ้นมอง ยิ้มหวานตามมารยาท “สวัสดีค่ะพี่ หนูชื่อมิ้นต์จริง ๆ ค่ะ พี่คือพี่ต้นใช่ไหมคะ พี่แพรบอกว่าพี่เป็นแฟนพี่แพร แล้วทำงานเป็นเภสัชกรที่นี่”
ต้นพยักหน้าช้าๆ เดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ข้างเตียง ห่างจากเธอประมาณเมตรหนึ่ง หัวใจยังเต้นรัวไม่หยุด เขายังไม่รู้เลยว่ามิ้นต์คือคนที่ดื่มน้ำส้มที่มียาลับของเขาไปหมดขวด เพราะพี่พยาบาลส่งผิดคน
เขานั่งมองเธอเงียบ ๆ สังเกตทุกอย่าง ผิวขาว ๆ ที่ระเรื่อด้วยแสงไฟ เนินอกที่ขึ้นลงช้า ๆ ตามลมหายใจ ขาเรียวที่ทับกันอย่างเรียบร้อยใต้กระโปรงสั้นสีกรมท่า
ต้นยังไม่แน่ใจว่ายาที่เขาผสมมั่ว ๆ จะได้ผลจริงหรือไม่ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ใช้ เขาเลยเริ่มชวนคุยตามปกติเพื่อดูอาการ
“น้องมาขอฝึกงานที่นี่เหรอครับ? พี่แพรเล่าให้ฟังบ้างแล้ว”
มิ้นต์ยิ้มตอบ “ค่ะ หนูอยากมาฝึกที่นี่มากเลยค่ะ โรงพยาบาลใหญ่ มีชื่อเสียง พี่แพรใจดีมาก บอกให้หนูรอในห้องนี้ก่อนเพราะมีเคสด่วน แล้วพี่พยาบาลก็เอาน้ำส้มมาให้ บอกว่าพี่ต้นฝากมาให้พี่แพร... หนูหิวน้ำพอดีเลยดื่มหมดเลยค่ะ อร่อยมากเลย มีกลิ่นหวาน ๆ นิดหน่อย”
มิ้นท์ Pic. From AI
ต้นใจเต้นโครมคราม เธอดื่มหมดขวดจริง ๆ ยาลับของเขาเข้าสู่ร่างกายเธอเต็มโดสแล้ว เขาพยายามสงบสติ นั่งคุยต่อไปแบบธรรมดา ๆ
“น้องเรียนปี 6 แล้วสินะ เก่งมากเลย ได้เป็นดาวมหาลัยด้วย ทุกคนในโซเชียลพูดถึงน้องเยอะเลย”
มิ้นต์ยิ้มเขิน “พี่ก็รู้จักหนูด้วยเหรอคะ อายจังเลย”
ผ่านไปประมาณ 20 นาที ต้นเริ่มสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงชัดเจน
แก้มมิ้นต์เริ่มระเรื่อแดงอย่างเห็นได้ชัด ใบหูแดงก่ำ ตาเริ่มเยิ้มพร่ามัวเล็กน้อย เธอเริ่มบิดตัวไปมาเบา ๆ บนเตียง มือขยับขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อเม็ดที่สองโดยไม่รู้ตัว เผยร่องอกลึกให้เห็นชัดขึ้น
“อากาศในห้องร้อนจังเลยค่ะพี่” เธอพูดเสียงแผ่ว หน้าแดงจัด
ต้นกลืนน้ำลาย เขาเริ่มแน่ใจแล้วว่ายาได้ผลจริง และกำลังออกฤทธิ์กับสาวสวยที่สุดในชีวิตเขาตอนนี้
เขาลองถามคำถามทั่วไปก่อน “น้องมีแฟนหรือยังครับ?”
มิ้นต์ตอบทันทีโดยไม่คิด “มีค่ะ คบกับรุ่นพี่หมอหล่อ ๆ มาสองปีแล้ว”
ต้นถามต่อแบบเชิงลึกขึ้น “แล้ว... น้องชอบผู้ชายแบบไหน?”
มิ้นต์หน้าแดงกว่าเดิม แต่ตอบตามตรง “หนูชอบผู้ชายหล่อ สูง ขาว ฐานะดีค่ะ มีเสน่ห์ ยิ้มหวาน”
ต้นใจหายวาบ คำตอบนั้นแทงใจเขาเต็ม ๆ เพราะเขาอ้วน ดำ เตี้ย หน้าธรรมดา
แต่ยาทำให้เธอไม่โกหก และไม่รู้สึกอาย
เขาถามต่อด้วยเสียงแหบ “แล้ว... หน้าอกน้องไซส์อะไรครับ?”
มิ้นต์สะดุ้งเล็กน้อย หน้าแดงจัดจนถึงอก แต่เธอกลับตอบแบบเขินอาย “36D ค่ะพี่... พี่ถามทำไมคะ อายจัง”
ต้นใจเต้นรัว เขาไม่เคยคิดนอกใจแพรเลยสักครั้งในสองปีที่คบกัน เขารักแพร รักความสงบเรียบง่ายของเธอ
แต่ตอนนี้ นั่งอยู่ต่อหน้าสาวสวยระดับที่เขาเคยแต่ฝันเปียก ความสวยที่แผ่ออร่าจนเขาหวิวหัว ผิวขาวเนียน เนินอกใหญ่ที่กำลังขึ้นลงถี่เพราะฤทธิ์ยา เสียงหวานที่กำลังสั่นเครือ
ต้นรู้สึกถึงความหวั่นไหวที่ไม่เคยมีมาก่อนในชีวิต ความต้องการที่พลุ่งพล่านขึ้นมาจากส่วนลึก
เขาลุกขึ้นช้า ๆ เดินไปนั่งข้างเธอบนเตียง มือขยับไปแตะแขนเธอเบา ๆ“น้องร้อนใช่ไหม... พี่ช่วยน้องได้นะ”
มิ้นต์มองตาเขา ตาเยิ้มพร่า ริมฝีปากสั่นเล็กน้อย “พี่คะ... หนูรู้สึกแปลก ๆ ค่ะ ร้อนไปหมด โดยเฉพาะ... ข้างใน”
ต้นก้มลงใกล้ใบหน้าเธอ กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นตัวหอมหวานโชยเข้าจมูกเขารู้แล้วว่าคืนนี้ เขาจะข้ามเส้นที่ไม่เคยคิดว่าจะข้าม เพราะความสวยของมิ้นต์ และฤทธิ์ยาที่เขาสร้างขึ้นมาเอง กำลังจะเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล และในใจลึกๆ เขาไม่รู้แล้วว่าตัวเองยังอยากหยุดหรือเปล่า