เช้าวันรุ่งขึ้น ห้องเรียน ม.6/2 ยังคงเงียบสงบเพราะครูยังไม่มาสอน กายที่นั่งมุมหลังห้องไม่ได้สนใจการบ้านหรือการอ่านหนังสือเลย เขานั่งก้มหน้าจ้องที่หน้าจอมือถือที่เปิดแอปผลการแข่งขันฟุตบอลโลกไว้ตลอดเวลา ใจของเขาว้าวุ่นและตื่นเต้นตั้งแต่เช้า เพราะแมตช์ที่พวกเขาพนันกันกำลังจะมีผลในช่วงเช้านี้
กายพยายามทำตัวปกติ แต่ทุก ๆ นาทีที่ผ่านไป เขาก็ต้องแอบเช็คผลการแข่งขันซ้ำแล้วซ้ำเล่า มือที่ถือโทรศัพท์เริ่มชื้นไปด้วยเหงื่อ หัวใจเต้นแรงขึ้นทุกครั้งที่เห็นทีมที่เขาพนันกำลังทำผลงานได้ดี
‘ถ้าชนะวันนี้… ผมจะได้ขออะไรจากพวกเธอ’
ความคิดนี้วนเวียนอยู่ในหัวเขาตลอดเช้า
ทันใดนั้น การแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ
**ผลการแข่งขัน: ทีมที่กายพนันชนะ**
กายรู้สึกเหมือนเลือดพุ่งขึ้นหัวทันที เขาอยากจะยิ้ม อยากจะตะโกนดีใจ แต่ก็ต้องรีบกลั้นอาการไว้ทันที เพราะยังมีนักเรียนอีกหลายคนนั่งอยู่รอบตัว เขาก้มหน้าลงต่ำ มือข้างหนึ่งกำเป็นหมัดแน่นใต้โต๊ะเรียน หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกเหมือนจะระเบิด
‘ชนะแล้ว… ผมชนะจริง ๆ’
เขาพยายามทำหน้าเรียบเฉยเหมือนเดิม แม้ภายในจะตื่นเต้นจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่
ไม่นาน ไอซ์กับน้ำใสก็เดินเข้ามาในห้อง ตามด้วยหนึ่งที่เดินตามหลัง ทั้งสามคนเดินตรงมาที่มุมหลังห้องและนั่งลงที่โต๊ะเดิม กายที่นั่งตัวตรง มองทั้งสามคนด้วยสีหน้าเรียบเฉยที่สุดเท่าที่จะทำได้
ไอซ์หยิบมือถือขึ้นมาเปิดผลการแข่งขันเมื่อคืน แล้วหันมามองกาย
ไอซ์ Pic. From AI
“ผลออกมาแล้วนะ…” เธอพูดเสียงชัดเจนพอให้คนรอบข้างได้ยิน “กายชนะ”
ห้องเรียนเงียบกริบไปครู่หนึ่ง
หนึ่งที่นั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเบิกกว้าง “อะไรนะ? กายชนะเหรอ?”
นักเรียนผู้ชายอีกสองคนที่นั่งใกล้ ๆ ก็หันมามองด้วยสีหน้าไม่เชื่อ
“ไอ้กายอ้วน… ชนะพนันกับไอซ์กับน้ำใสจริงเหรอ?” เสียงหนึ่งดังขึ้นด้วยความตกใจปนอิจฉา
“แล้วกายจะขออะไรจากสองคนนี้ล่ะ?” อีกคนถามต่อทันที “สองคนนี้เป็นคู่ที่ทุกคนในห้องอยากได้เป็นแฟนเลยนะว่ะ ใครได้เป็นแฟนโคตรโชคดีเลย”
ทุกสายตาในห้องหันมามองกายพร้อมกัน บางคนถึงกับกระซิบกันเบา ๆ มองเขาด้วยความแปลกใจและสงสัย
กายที่นั่งตัวตรง มองไอซ์กับน้ำใสที่กำลังจ้องเขาอยู่ เขารู้สึกถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและความอยากรู้จากเพื่อนผู้ชายรอบตัว แต่เขาก็พยายามรักษาสีหน้าไว้เหมือนเดิม แม้หัวใจจะยังคงเต้นแรงจากผลการแข่งขันเมื่อเช้า
ไอซ์ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “แล้วกายจะขออะไรล่ะ?”
กายหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะตอบเสียงทุ้ม “ตอนนี้… ผมยังคิดไม่ออกครับ”
หนึ่งหัวเราะคิก “คิดไม่ออกอีกเหรอ? หรือกลัวขอแล้วสองคนนี้ไม่ให้?”
นักเรียนผู้ชายอีกคนพูดต่อ “กาย อย่าเพิ่งคิดว่าได้ใกล้ชิดสองคนนี้มากกว่านี้หรอกนะ เพราะพวกเธอเป็นคู่ที่ทุกคนอยากได้เป็นแฟน”
กายไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแค่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย แล้วก้มหน้าลงมองโต๊ะเรียน แต่ในหัวของเขา มีเพียงความคิดเดียวที่วนเวียนไม่หยุด
‘ผมชนะแล้ว… วันนี้ผมจะขออะไรสักอย่างจากพวกเธอให้ได้แน่นอน’
---
ช่วงบ่าย ที่ห้องสมุดโรงเรียน
กลุ่มกายตัดสินใจไปทำงานที่ห้องสมุดเหมือนเมื่อวาน แต่ครั้งนี้หนึ่งขอตามไปด้วย
“ผมไปด้วยนะ” หนึ่งพูดขณะเดิน “อยากรู้เหมือนกันว่ากายจะขออะไรจากสองคนนั้น”
ไอซ์มองหนึ่งนิ่ง ๆ สักครู่ แล้วพูดเบา ๆ “ตามใจนะ”
ทั้งสี่คนเดินไปที่ห้องสมุดด้วยกัน ไอซ์กับน้ำใสเดินนำหน้า กายเดินตามหลัง ส่วนหนึ่งเดินเคียงข้างกายตลอดทาง
ขณะเดิน หนึ่งหันมามองกายแล้วถามเบา ๆ “กาย… จริง ๆ แล้วอยากขออะไรอยู่แล้วใช่ไหม? บอกผมหน่อยสิ”
กายส่ายหน้า “จริง ๆ ครับ ผมยังคิดไม่ออก”
หนึ่งมองกายด้วยสายตาไม่เชื่อ แต่ก็ไม่ได้ถามต่อ
เมื่อถึงห้องสมุด ทั้งสี่คนนั่งที่มุมเดิม ไอซ์กับน้ำใสที่นั่งข้างกัน กายนั่งตรงข้าม หนึ่งนั่งข้างกาย
พวกเขาทำงานกันได้ประมาณสี่สิบนาที บรรยากาศในห้องสมุดเงียบสงบ มีเพียงเสียงพิมพ์คีย์บอร์ดและเสียงหนังสือพลิกเป็นครั้งคราว
น้ำใสลุกขึ้นยืน “เราขอไปหาหนังสือด้านหลังชั้นหนังสือนะคะ ต้องใช้ข้อมูลเพิ่ม”
ไอซ์พยักหน้า “ไปเถอะน้ำไส”
หนึ่งที่นั่งอยู่ก็ลุกขึ้น “ผมไปด้วย”
แต่ไอซ์หันมามองเขา “ไม่ต้องหรอก นายอยู่ช่วยกายดีกว่า น้ำใสไปคนเดียวก็พอ”
หนึ่งลังเลเล็กน้อย แต่ก็ยอมนั่งลง มองกายด้วยสายตาที่แฝงความสงสัย
กายมองน้ำใสที่กำลังเดินไปทางชั้นหนังสือด้านหลัง เขารู้ดีว่านี่เป็นโอกาสดีที่สุดในวันนี้ เพราะปกติแล้ว น้ำใสจะไม่เคยอยู่คนเดียวแบบนี้ มีแต่ไอซ์อยู่ด้วยตลอดเวลา
กายลุกขึ้นยืนช้า ๆ “ผมไปช่วยน้ำใสหาหนังสือดีกว่า”
ไอซ์มองเขานิ่ง ๆ สักครู่ แล้วพูดเบา ๆ “ไปเถอะกายแต่หนึ่งอยู่ช่วยเราก่อนนะ”
หนึ่งที่กำลังจะไปด้วย กลับถูกไอซ์ใช้งานก่อน
กายเดินตามน้ำใสไปที่ชั้นหนังสือด้านหลัง ซึ่งเป็นมุมที่ค่อนข้างเงียบ เพราะอยู่ไกลจากโต๊ะอ่านหนังสือหลัก และมีชั้นหนังสือสูงบังสายตาจากคนอื่น
น้ำใสยืนหาหนังสือที่อยู่ชั้นสูง กายเดินเข้าไปยืนข้าง ๆ
“น้ำใส…” กายพูดเสียงทุ้มต่ำ
น้ำใสหันมามองเขา “คะ?”
กายมองใบหน้าของเธอตรง ๆ “ผมขออะไรจากน้ำใสได้ไหมครับ… วันนี้”
น้ำใสยิ้มอ่อน ๆ “ได้ค่ะ… ตามที่ตกลงกันไว้”
กายหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะพูดต่อ “ผมขอ… จูบน้ำใสวันนี้”
น้ำใสตัวแข็งทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจชัดเจน
“จูบ… จูบปากเหรอคะ?” เธอพูดเสียงสั่นเล็กน้อย มือทั้งสองข้างกำชายกระโปรงแน่น
กายพยักหน้า “ครับ”
น้ำใสถอยหลังเล็กน้อย จนหลังของเธอเกือบชนชั้นหนังสือ “แต่… แต่เรายังไม่เคยจูบใครเลยค่ะ แม้แต่แฟนเก่าก็ยังไม่เคย…”
น้ำใส Pic. From AI
กายก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด “เมื่อวานเรายังทำตามคำสั่งของน้ำใสกับไอซ์โดยไม่บ่นเลยครับ แล้ววันนี้ผมชนะพนัน… น้ำใสจะโกงผมเหรอครับ?”
น้ำใสกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาเริ่มมีน้ำตาคลอ “เรา… เราไม่ได้คิดอย่างนั้นค่ะ แต่… แต่ที่นี่มัน…”
กายก้าวเข้าไปอีกก้าว จนร่างกายของเขาอยู่ห่างจากน้ำใสเพียงไม่กี่นิ้ว “ไม่มีใครเห็นครับ ที่นี่เงียบ และหนึ่งกับไอซ์ก็อยู่ไกล”
น้ำใสเงียบไปครู่หนึ่ง มือทั้งสองข้างยังคงกำชายเสื้อเชิ้ตตัวเองแน่น ดวงตากลมโตมองกายด้วยความสับสนและความอาย
กายรู้ดีว่านิสัยของน้ำใสเป็นคนอ่อนโยน เกรงใจ และไม่กล้าปฏิเสธคนอื่นโดยตรง โดยเฉพาะคนที่เธอคิดว่า “ต้องทำตามสัญญา” และที่สำคัญที่สุด… ถ้าไอซ์อยู่ด้วยตอนนี้ เธอคงห้ามทันที
แต่ตอนนี้ไอซ์ไม่อยู่
“… ได้ค่ะ” น้ำใสพูดเสียงแผ่ว “แต่… แค่จูบปากอย่างเดียวเท่านั้นนะคะ”
กายรู้สึกเลือดร้อนพุ่งขึ้นทันที เขาพยักหน้า “ครับ”
เขาไม่รอช้า ก้าวเข้าไปใกล้จนร่างกายเกือบชนกับน้ำใส มือข้างหนึ่งยกขึ้นจับคางของเธอเบา ๆ นิ้วโป้งแตะที่คางของน้ำใสอีกมือวางลงบนเอวบางของเธอเหนือกระโปรงนักเรียน กายก้มหน้าลงช้า ๆ จนใบหน้าของทั้งคู่เกือบชิดกัน
น้ำใสหลับตาลงแน่น มือทั้งสองข้างกำชายเสื้อเชิ้ตตัวเองแน่นจนนิ้วขาว ตัวสั่นเล็กน้อยจากความตื่นเต้นและความอาย
ริมฝีปากของกายสัมผัสกับริมฝีปากที่นุ่มและอุ่นของน้ำใสเป็นครั้งแรก
เป็นการจูบที่อ่อนโยนและงุ่มง่ามในวินาทีแรก กายจูบเบา ๆ เพียงแค่ประกบปากเข้าหากัน น้ำใสตัวแข็งทันที แต่ก็ไม่ขยับหนี กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอ กลิ่นแชมพูผสมกับกลิ่นน้ำหอมบาง ๆ ที่ติดอยู่บนผิว ลอยเข้ามาเต็มจมูกกายอย่างชัดเจน
กายค่อย ๆ กดปากแน่นขึ้นอีกนิด ริมฝีปากของน้ำใสนุ่มและอุ่นมากจนทำให้เขาอยากจูบต่อไปอีกนาน มือที่จับคางของเธอค่อย ๆ เลื่อนไปที่ด้านหลังคอ นิ้วโป้งลูบเบา ๆ ที่ผิวด้านหลังใบหูของน้ำใส
น้ำใสหายใจถี่ขึ้นเล็กน้อย ลมหายใจอุ่น ๆ พุ่งออกจากจมูกกระทบกับแก้มของกาย ตัวเธอยังคงสั่นเล็กน้อย มือทั้งสองข้างที่กำเสื้อเชิ้ตตัวเองค่อย ๆ คลายออก แล้วยกขึ้นมาจับที่แขนเสื้อของกายแทน
กายรู้สึกถึงความตื่นเต้นที่พุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง เขาเป็นครั้งแรกที่ได้จูบปากผู้หญิง และเป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสน้ำใสแบบนี้ เขาค่อย ๆ ขยับปากเบา ๆ กดและดึงริมฝีปากของน้ำใสเบา ๆ น้ำใสตอบรับอย่างงุ่มง่าม ปากของเธออ่อนนุ่มและยอมตามการจูบของกาย
มือที่วางอยู่บนเอวของน้ำใสค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไปแตะที่เอวบางของเธออีกครั้ง กายรู้สึกถึงความอบอุ่นของร่างกายผ่านเสื้อเชิ้ตนักเรียนบาง ๆ
เขาค่อย ๆ ลิ้มรสริมฝีปากของเธอ ช้า ๆ และอ่อนโยน น้ำใสหายใจถี่ขึ้นอีกครั้ง ตัวเธอเริ่มพิงกับชั้นหนังสือด้านหลังเล็กน้อย ขาแทบจะยืนไม่ไหวจากความประหม่า
กายค่อย ๆ ลึกขึ้นอีกนิด ปากของเขากดแน่นกับปากของน้ำใสมากขึ้น นิ้วที่จับคางของเธอค่อย ๆ ลูบลงไปที่คางและคอเบา ๆ น้ำใสตัวสั่นอีกครั้ง แต่ก็ยังคงตอบรับการจูบของกาย
เวลาผ่านไปประมาณยี่สิบวินาที กายค่อย ๆ ถอยปากออกมาเล็กน้อย แล้วจูบอีกครั้งแบบนุ่ม ๆ สลับกับการดูดริมฝีปากล่างของน้ำใสเบา ๆ
น้ำใสหายใจถี่จนอกขึ้นลงเร็ว ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปทั้งแก้ม ริมฝีปากแดงและชื้นจากน้ำลายของกาย ดวงตาที่เปิดขึ้นมามีน้ำตาคลอเล็กน้อยจากความตื่นเต้นและความอาย
กายมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความปรารถนา
‘น้ำใส… ปากนุ่มมาก… กลิ่นหอม… ผิวอุ่น…’
‘ถ้าผมชนะพนันอีก… ผมจะขอสัมผัสเนินอกเธอให้ได้แน่นอน’
เขาคิดในใจขณะที่ยังคงจูบเธอต่ออีกสองสามครั้งแบบนุ่ม ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ถอยปากออกมาในที่สุด
น้ำใสเปิดตาขึ้น ดวงตาแดงก่ำ ริมฝีปากแดงและบวมเล็กน้อยจากถูกจูบ หน้าอกขึ้นลงเร็ว หายใจถี่
“เรา… เรา…” น้ำใสพูดเสียงสั่น “นี่เป็นครั้งแรกของเราจริง ๆ ค่ะ…”
กายพยักหน้า มือที่เคยจับคางของเธอยังคงวางอยู่ที่คอเบา ๆ “ขอบคุณครับ”
น้ำใสกัดริมฝีปากแน่น “แต่… อย่าบอกไอซ์นะคะ”
กายพยักหน้า “ผมไม่บอกครับ”
ทั้งคู่ยืนมองหน้ากันอยู่อีกสักครู่ น้ำใสยังคงพิงกับชั้นหนังสือ มือทั้งสองข้างยังจับแขนเสื้อของกายไว้ไม่ยอมปล่อย
กายรู้สึกถึงความพึงพอใจที่พุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง
เขาได้จูบปากน้ำใสเป็นครั้งแรก…
และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น