เช้าวันใหม่ ห้องเรียน ม.6/2 ไอซ์เปิดผลการแข่งขันเมื่อคืนแล้วหันมามองกายด้วยรอยยิ้มมุมปาก
“กายแพ้แล้วนะวันนี้”
หนึ่งที่นั่งอยู่ด้วยกันหัวเราะลั่น “ไอ้กายอ้วน แพ้อีกแล้วเหรอ? วันนี้คงต้องเป็นทาสสองคนนี้ทั้งวันเลยว่ะ”
กายนั่งนิ่ง มือกำเป็นกำแน่น แต่ก็พยักหน้า “ครับ… ผมแพ้”
น้ำใสที่นั่งข้างไอซ์ยิ้มอ่อน ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงนุ่ม
“งั้น… วันนี้กายต้องบริการพวกเราตลอดวันนะคะ”
ไอซ์พยักหน้า “ใช่ ตามที่ตกลงกันไว้”
หนึ่งหัวเราะ “โชคดีนะ กาย ได้ใกล้ชิดสองคนนี้ทั้งวัน”
กายไม่ตอบ เขาเพียงแค่ยิ้มแห้ง ๆ
---
ช่วงเช้า
เมื่อถึงเวลาเรียน ไอซ์กับน้ำใสก็เริ่มใช้สิทธิ์ทันที
“กาย ช่วยถือกระเป๋าให้หน่อย” ไอซ์พูดเสียงดังพอให้คนรอบข้างได้ยิน
กายเดินไปหยิบกระเป๋าของไอซ์กับน้ำใสถือไว้ทั้งสองข้าง ขณะที่ทั้งสองสาวเดินนำหน้าไปห้องเรียน และหว่างทาง หนึ่งเดินเคียงข้างกายแล้วแซว “วันนี้เป็นคนรับใช้เต็มตัวเลยนะ กาย” กายไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่เดินตามหลังไอซ์กับน้ำใสอย่างเงียบ ๆ
ในห้องเรียน ไอซ์กับน้ำใสสั่งการกายต่อเนื่อง
“กาย ช่วยหยิบหนังสือให้หน่อย”
“กาย ช่วยพิมพ์งานส่วนนี้ให้หน่อย”
“กาย ไปซื้อน้ำให้พวกเราหน่อยนะ”
ทุกครั้งที่กายลุกขึ้นทำตาม คนรอบข้างก็มองและแซวกันเบา ๆ โดยเฉพาะพวกผู้ชายที่มองด้วยสายตาที่แฝงความอิจฉาและความสนุก
กายรู้สึกอับอาย แต่ก็ทำตามโดยไม่บ่น
---
ช่วงพักเที่ยงที่โรงอาหาร
ไอซ์กับน้ำใสสั่งให้กายไปซื้อข้าวและเครื่องดื่มให้ทั้งคู่
“กาย ช่วยซื้อข้าวให้พวกเราด้วยนะคะ” น้ำใสพูดอ่อนโยน
“อย่าลืมซื้อน้ำหวานให้ด้วย” ไอซ์เสริม
กายยืนต่อแถวซื้ออาหารคนเดียว ขณะที่ไอซ์กับน้ำใสที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะ
หนึ่งที่นั่งด้วยกันแซวต่อ “วันนี้สบายเลยว่ะ ได้คนรับใช้”
กายไม่ตอบ เขาเพียงแค่ถือถาดอาหารกลับมาให้ทั้งสองสาว
ไอซ์กับน้ำใสกินข้าวอย่างสบายใจ ขณะที่กายนั่งรอข้าง ๆ
หลังจากพักเที่ยง ไอซ์บอกว่าน้ำใสกับกายไปห้องสมุดก่อน ส่วนตัวเองจะตามไปทีหลัง ไอซ์มีนัดกับคุณครู
พอไอซ์จากไป เหลือเพียงกายกับน้ำใส สองคนที่มุมห้องสมุดด้านใน ซึ่งค่อนข้างเงียบและไม่มีคนเดินผ่านบ่อย
น้ำใสนั่งพิมพ์งานอยู่ที่โต๊ะ กายที่นั่งข้าง ๆ มองรอบ ๆ เพื่อความแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ แล้วค่อย ๆ เลื่อนเก้าอี้เข้ามาใกล้จนไหล่ของทั้งคู่เกือบชิดกัน
น้ำใส Pic. From AI
เขาหันมามองน้ำใส แล้วพูดเสียงเบา
“วันนี้ผมเป็นคนรับใช้น้ำใสทั้งวันเลยนะครับ”
น้ำใสหันมามองเขาเบา ๆ “รู้ค่ะ…”
กายยิ้มมุมปาก แล้วค่อย ๆ ก้มลงหอมแก้มของน้ำใสอย่างแผ่วเบา
“อ๊ะ…” น้ำใสตัวสั่นเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้หันหน้าหนี
กายหอมแก้มเธออีกครั้ง แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
“วันนี้ผมบริการน้ำใสทั้งวัน… ขอพลังหน่อยได้ไหมครับ?”
น้ำใสหันมามองกายด้วยใบหน้าที่แดงขึ้นเล็กน้อย “พลังอะไร?”
กายก้มลงหอมแก้มเธออีกครั้ง แล้วกระซิบใกล้ ๆ หู
“ขอจูบปากหน่อย…”
น้ำใสเงียบไปครู่หนึ่ง มือที่วางอยู่บนคีย์บอร์ดหยุดชะงัก เธอรู้ดีว่าเมื่อวานกายเคยจูบปากเธอแล้ว และวันนี้เขาก็ยังคงกล้าทำแบบนี้ต่อเนื่อง
กายเห็นว่าน้ำใสไม่ได้ปฏิเสธทันที เขาจึงค่อย ๆ กอดเอวของเธอจากด้านข้าง แล้วพูดต่อ
“วันนี้ผมแพ้พนัน… ต้องทำตามที่น้ำใสสั่งทั้งวัน แต่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่… ขอจูบปากคุณหน่อยได้ไหมครับ?”
น้ำใสกัดริมฝีปากแน่น ดวงตากลมโตมองกายด้วยความอายผสมความลังเล แต่เพราะเมื่อวานเธอเคยยอมให้กายจูบปากไปแล้ว ความรู้สึกของเธอในวันนี้จึงไม่ตกใจเหมือนครั้งแรก
กายค่อย ๆ ก้มลงใกล้ปากของน้ำใสอีกครั้ง แล้วพูดเสียงแผ่ว
“แค่จูบแป๊บเดียว… ขอพลังทำงานหน่อย”
น้ำใสเงียบไปอีกสักครู่ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ
กายไม่รอช้า เขาก้มลงจูบปากน้ำใสทันที คราวนี้การจูบของเขาแผ่วเบาและอ่อนโยนกว่าเมื่อวาน เขาจูบปากเธอช้า ๆ แล้วค่อย ๆ ลึกขึ้นเมื่อเห็นว่าน้ำใสไม่ได้ขัดขืน มือข้างหนึ่งยังคงโอบเอวเธอไว้แน่น ขณะที่อีกมือวางอยู่บนต้นขาของน้ำใสใต้โต๊ะ
น้ำใสหลับตาลง มือที่เคยวางบนโต๊ะค่อย ๆ ยกขึ้นมาจับแขนเสื้อของกายแทน
ทั้งคู่จูบกันอยู่นานพอสมควร กายค่อย ๆ ใช้ลิ้นเลียริมฝีปากของน้ำใสเบา ๆ ก่อนจะถอนปากออกมาเล็กน้อย แล้วพูดเสียงหื่นใกล้ ๆ ปากเธอ
“ขอบคุณครับ… ได้พลังแล้ว”
น้ำใสเปิดตาขึ้น ใบหน้าของเธอยังแดงก่ำอยู่ เธอมองกายด้วยสายตาที่สับสนและอาย
กายยิ้มมุมปาก แล้วหอมแก้มของน้ำใสอีกครั้ง ก่อนจะพูดต่อ
“ถ้าวันนี้มีโอกาสอีก… ผมขออีกนะครับ”
น้ำใสไม่ตอบ เพียงแค่พยักหน้าเบา ๆ อีกครั้ง