กายเดินออกจากมุมด้านหลังห้องสมุดด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาตั้งใจเดินกลับไปทางชั้นหนังสือก่อน เพื่อไม่ให้หนึ่งสงสัยว่าตัวเองหายไปไหนนาน
ขณะเดิน อกของเขายังคงพองด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อน
‘วันนี้… ผมทำอะไรไปบ้าง’
‘จูบปากน้ำใส… และเคล้นนมไอซ์จนดูดนมได้อีก’
‘ก่อนหน้านี้ เราเป็นแค่เด็กอ้วน ขี้เกียจ เรียนไม่เก่ง ที่ได้แค่ช่วยตัวเองในห้องน้ำ… แต่ภายในวันเดียว เราได้ทำแบบนี้กับสองสาวที่ทุกคนในห้องฝันถึง’
ความคิดพวกนั้นทำให้กายรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นผู้ชายเต็มตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เขายิ้มมุมปากเล็กน้อยขณะเดิน
พอเดินกลับมาถึงโซนชั้นหนังสือ กายก็เห็นน้ำใสยืนหาหนังสืออยู่คนเดียวที่มุมชั้นหนังสือด้านใน
น้ำใส
Pic. From AI
หนึ่งยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานไกลออกไป และไม่มีใครเดินผ่านมุมนี้ในขณะนั้น
ถ้าเป็นเมื่อก่อน… กายคงได้แค่ยืนมองน้ำใสจากระยะไกล แอบมองเนินอกและต้นขาของเธออย่างเงียบ ๆ แล้วค่อยเก็บภาพเธอแล้วไปช่วยตัวเองในห้องน้ำ
แต่ตอนนี้… ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
กายมองรอบ ๆ อีกครั้งเพื่อความแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ แล้วเดินตรงเข้าไปหาน้ำใสโดยไม่ลังเล
น้ำใสกำลังหาหนังสืออยู่ที่ชั้นสูง กายเดินเข้าไปยืนด้านหลังเธออย่างเงียบ ๆ แล้วกอดเธอจากด้านหลังทันที
“ห๊ะ!?” น้ำใสตัวแข็งทันที
กายกอดเอวบางของเธอไว้แน่น แล้วก้มลงวางคางบนไหล่ของน้ำใส
“น้ำใส…” กายพูดเสียงทุ้มใกล้ ๆ หูเธอ
น้ำใสตกใจมาก เธอหันตัวมาทันทีและพยายามผลักหน้าอกกายออก
“กาย!? นายจะทำอะไร!?”
“อย่าดิ้น” กายพูด แล้วกอดเธอแน่นขึ้นอีก
น้ำใสพยายามผลักหน้าอกกายด้วยสองมือ “ปล่อยเรานะ… ถ้ามีคนเห็นเดี๋ยว...”
แต่กายไม่ยอมปล่อย เขาก้มหน้าลงอย่างรวดเร็วแล้วจูบปากน้ำใสทันที
น้ำใสพยายามผลักอีกครั้ง “กาย! ปล่อยนะ”
กายไม่ฟัง เขาก้มหน้าลงอย่างรวดเร็วแล้วจูบปากน้ำใสทันที
น้ำใสตกใจจนพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่เพราะถูกกอดไว้แน่น การเบี่ยงหน้าของเธอจึงทำให้ริมฝีปากของกายเลื่อนไปที่คอขาวเนียนของเธอแทน
กายไม่รอช้า เขาเลียและดูดคอของน้ำใสทันที
“อ๊ะ…!” น้ำใสตัวสั่น มือที่เคยผลักกายกลับกลายเป็นกำเสื้อเชิ้ตของกายแทน
กายดูดคอน้ำใสเบา ๆ ขณะพูดเสียงออดอ้อนใกล้ ๆ หูเธอ “น้ำใส… เธอสัญญาว่าวันนี้ให้จูบปากเธอใช่ไหมครับ… ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่เป็นวันนี้ทั้งวัน…”
น้ำใสตัวสั่นอีกครั้ง “แต่… แต่ที่นี่มัน…”
กายเลียคอเธอต่อ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่หนักแน่น “เราแค่ขอจูบปากเธอวันนี้… น้ำใสสัญญากับเราแล้วใช่ไหม?”
น้ำใสกัดริมฝีปากแน่น ดวงตากลมโตมองกายด้วยความสับสนและความอาย เธอรู้ดีว่า… เธอเคยพูดยอมให้จูบวันนี้จริง ๆ และนิสัยของเธอ ทำให้เธอไม่กล้าผิดสัญญาโดยตรง
กายเห็นน้ำใสเริ่มใจอ่อน เขาจึงค่อย ๆ ก้มหน้าลงอีกครั้ง คราวนี้ น้ำใสไม่ได้เบี่ยงหน้าหนีอีก เธอหลับตาลง มือที่กำเสื้อเชิ้ตของกายค่อย ๆ คลายออก
กายจูบปากน้ำใสอย่างแผ่วเบาในตอนแรก แล้วค่อย ๆ ลึกขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอไม่ขัดขืน น้ำใสตอบรับการจูบอย่างงุ่มง่าม ปากของเธอนุ่มและอุ่น กายจูบเธออย่างหิวกระหาย ขณะที่มือข้างหนึ่งยังคงโอบเอวเธอไว้แน่น
ทั้งคู่จูบกันอยู่นานพอสมควร กายค่อย ๆ ใช้ลิ้นเลียริมฝีปากของน้ำใส แล้วค่อย ๆ สอดลิ้นเข้าไปในปากเธอ
น้ำใสตัวสั่นเล็กน้อย แต่ก็ยอมเปิดปากรับ
หลังจากจูบกันได้สักพัก กายถอนปากออกมาเล็กน้อย แล้วพูดเสียงหื่นใกล้ ๆ ปากของน้ำใส
“ลิ้นคุณหวานมากเลยนะ…”
น้ำใสหน้าแดงก่ำทันที กายมองตาเธอตรง ๆ แล้วถามด้วยน้ำเสียงต่ำ “น้ำใส… เสียวไหม?”
น้ำใสไม่ตอบ เพียงแค่กัดริมฝีปากแน่น
กายยิ้มมุมปาก “ห้ามโกหกนะครับ”
น้ำใสเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำจนถึงใบหู
กายมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้ แล้วถามด้วยน้ำเสียงต่ำและหื่น
“พี่ต้น… เคยทำแบบนี้กับน้ำใสไหม?”
น้ำใสตัวสั่นเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อนั้น เธอหลบสายตา ก่อนจะพูดเสียงแผ่ว
“พี่ต้น… เป็นแฟนเก่าของเรา ตอนอยู่ ม.5 คบกันแค่ 3 เดือน แล้วก็เลิกกัน เพราะพอขึ้น ม.6 พี่ต้นก็ไปเรียนต่อมหาลัย…”
กายฟังอย่างตั้งใจ มือที่โอบเอวของน้ำใสยังคงกุมไว้แน่น
น้ำใสกัดริมฝีปาก แล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงอาย
“พี่ต้น… แค่จับมือกันกับหอมแก้มเราแค่ครั้งเดียว ไม่เคยทำแบบ… แบบที่กายทำกับเราเลย”
กายยิ้มมุมปาก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหื่นและแฝงความพอใจ
“แบบที่เราทำกันอยู่ตอนนี้ใช่ไหม?”
น้ำใสเงียบไปอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำจนถึงใบหู
กายรู้สึกเลือดร้อนพุ่งขึ้นทันที เขาก้มลงใกล้ปากของน้ำใส แล้วพูดเสียงหื่นใกล้ ๆ ริมฝีปากของเธอ
“งั้น… แสดงว่า เราเป็นคนแรกที่ทำแบบนี้กับน้ำใสเลยใช่ไหม?”
น้ำใสไม่ตอบ เพียงแค่พยักหน้าเบา ๆ อีกครั้ง
กายไม่รอช้า เขาจับคางของน้ำใส แล้วจูบปากเธออย่างหื่นกระหายทันที คราวนี้การจูบของเขาไม่แผ่วเบาอีกต่อไป เขาดูดปากน้ำใสแรงขึ้น ลิ้นสอดเข้าไปในปากเธออย่างหิวกระหาย แล้วเลียและดูดลิ้นของน้ำใสอย่างไม่รีบร้อน
“อืม…!” น้ำใสตัวสั่น มือทั้งสองข้างกำเสื้อเชิ้ตของกายแน่นขึ้น
กายจูบเธออย่างหื่น มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นไปจับหลังคอของน้ำใสไว้แน่น ขณะที่อีกมือยังคงกุมเอวเธอไว้ไม่ยอมให้ถอยห่าง เขาดูดริมฝีปากล่างของน้ำใสแรง ๆ แล้วใช้ลิ้นเลียวนในปากเธออย่างช้า ๆ แต่ลึก น้ำใสหายใจถี่ผ่านจมูก ตัวเธออ่อนลงเรื่อย ๆ เมื่อถูกจูบแบบนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต
กายถอนปากออกมาเล็กน้อย แล้วพูดเสียงหื่นใกล้ ๆ ปากของน้ำใส
“ลิ้นน้ำใสหวานมาก… รู้ไหม?”
น้ำใสหน้าแดงก่ำจนแทบจะร้องไห้ได้ แต่ก็ไม่ได้ผลักกายออก
กายยิ้มมุมปาก แล้วก้มลงดูดปากเธออีกครั้งอย่างหื่นกระหายยิ่งกว่าเดิม แล้วกายก็ค่อย ๆ ถอนตัวออกจากน้ำใส มือที่เคยโอบเอวเธอไว้ค่อย ๆ เลื่อนออก
“เราไปก่อนนะครับ” เขาพูดเบา ๆ
น้ำใสยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มือยกขึ้นแตะที่ริมฝีปากและคอที่ยังอุ่นจากน้ำลายและการดูดของกาย
เธอยืนสั่นเทาเล็กน้อย หัวใจเต้นแรง และรู้สึกสับสนกับตัวเองอีกครั้ง