ลูกไฟลูกแรกตกลงมาจากฟ้าเหมือนอุกกาบาต
พื้นหินทั้งลานสั่นสะเทือน แสงสีส้มแดงสะท้อนเกราะและอาวุธของผู้เล่นจนแทบมองอะไรไม่เห็น เปลวไฟแตกกระจายเป็นวงกว้าง กวาด HP ของแนวหน้าไปกว่าครึ่งในพริบตา
มินิบอสคำราม
ร่างขนาดมหึมาของมันยกแขนขึ้นอีกครั้ง วงเวทสีแดงซ้อนกันสามชั้นปรากฏเหนือสนาม ก่อนลูกไฟอีกระลอกจะก่อตัวกลางอากาศ
PartyMember01: กระจาย!
PartyMember03: ออกวงๆๆๆ
ผู้เล่นรอบข้างแยกตัวออกทันที
มีอยู่คนเดียวที่ยังยืนอยู่ตรงเดิม
"XxExtonxX"
นักดาบผมดำยาวปิดตาข้างหนึ่ง โค้ตสีดำปลิวอยู่กลางแรงลมจากเวท ดาบใหญ่ในมือมีเอฟเฟกต์สีแดงเข้มไหลวนรอบคมดาบ
วงแดงใต้เท้าขยายออก
PartyMember03: ต้น หลบ!
XxExtonxX: ทัน
มินิบอสกระแทกแขนลง
ลูกไฟทั้งสามลูกพุ่งลงมาพร้อมกัน
ตูม—!
หน้าจอสว่างวาบจนขาวไปทั้งจอ
แรงระเบิดซ้อนกันจนเสียงลำโพงมือถือแตกพร่า ควันสีดำแดงปกคลุมสนามทั้งหมด
ต้นโน้มตัวเข้าใกล้หน้าจอ
“เชี่ย…”
ไม่มีใครเห็นตัวละครของเขาแล้ว
HP ลดฮวบ
เกือบหมด
แล้วหยุด
เหลือเส้นแดงบาง ๆ
ควันค่อย ๆ จางลง
"XxExtonxX" ยังยืนอยู่
โล่สีทองใสรอบตัวแตกเป็นเศษแสงในจังหวะเดียวกัน
ต้นยิ้มกว้าง
“เห็นมั้ย!”
ไม่มีใครในห้องตอบ
“กูบอกแล้วว่าทัน!”
มินิบอสเหลือ HP เพียงไม่กี่เปอร์เซ็นต์
ต้นกดสกิลพุ่งทันที
ตัวละครของเขาทะยานออกจากหลุมระเบิด ดาบลากแสงสีแดงเป็นเส้นยาว ก่อนฟันสวนขึ้นจากล่าง
หนึ่งครั้ง
สองครั้ง
สามครั้ง
มินิบอสเซถอย
เสียงเอฟเฟกต์สกิลดังต่อเนื่องจนแทบไม่มีช่องว่าง
XxExtonxX: จบละ
ต้นกดสกิลสุดท้าย
ร่างนักดาบหายวับไปจากหน้าจอชั่วขณะ ก่อนปรากฏอีกทีด้านหลังมินิบอส
คมดาบฟันผ่านกลางตัว
เงียบไปเสี้ยววินาที
จากนั้นแสงสีแดงก็ระเบิดออก
ตูม!
มินิบอสล้มลงทั้งตัว
พื้นสนามสั่นอีกครั้ง
ตัวอักษรสีทองขนาดใหญ่ลอยขึ้นกลางหน้าจอ
MINI BOSS DEFEATED
“เยส!”
ต้นเด้งขึ้นจากเตียงจนหมอนกระเด็นลงพื้น
“ไอ้โอ๊ต!”
อีกเตียงหนึ่งเงียบสนิท
“ไอ้โอ๊ต เห็นปะ เมื่อกี้กูโคตรเท่!”
โอ๊ตนอนตะแคงหันหลังให้ เขาถือโทรศัพท์อยู่ในมือ หน้าจอหันเข้าหาตัว
“เออ”
“เอออะไร มึงไม่ได้ดู”
“กูอ่านนิยายอยู่”
“แล้วตอบทำไม”
“มึงเสียงดัง”
ต้นก้มกลับไปมองหน้าจอด้วยสีหน้าภูมิใจ
“เกือบตาย แต่ไม่ตายว่ะ”
อีกเตียงหนึ่ง
โอ๊ตมองหลอด MP ของตัวเอง
สองเปอร์เซ็นต์
โล่แตกไปสามชั้น
บัฟลดดาเมจหมดเวลา
บัฟต้านไฟเพิ่งหลุด
ฮีลใหญ่ติดคูลดาวน์
ฮีลต่อเนื่องเพิ่งกด
ยา MP เหลือสิบเอ็ดขวด
นิ้วโป้งของเขายังเจ็บจากการกดสกิลแทบพร้อมกันเมื่อครู่
ตายเหี้ยอะไรล่ะ
กูประเคนทุกอย่างที่มีให้มึงอยู่
ข้อความเด้งขึ้นมา
XxExtonxX: ฟ่างงงง
โอ๊ตถอนหายใจ
จากนั้นนิ้วก็เลื่อนไปแตะช่องแชต
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ต้นเก่งมากเลยค่ะ ♥
ต้นหัวเราะเบา ๆ กับหน้าจอ
โอ๊ตเหลือบไปมองจากอีกเตียง
“เป็นเหี้ยไร”
“เปล่า”
“ยิ้มคนเดียวเหมือนคนบ้า”
ต้นยังยิ้มอยู่
“กูคุยกับเมียกูอยู่”
โอ๊ตเงียบไปสองวินาที
“ใครถาม”
ต้นไม่สนใจ
บนหน้าจอ ตัวละครสาวผมชมพูยาวในชุดฮีลเลอร์ยืนอยู่ข้าง "XxExtonxX"
โอ๊ตกดแชตต่อ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: แต่ยา MP ฟ่างจะหมดแล้ว ขอ “ยืม” หน่อยได้ไหมคะ ????
XxExtonxX: ได้ดิ
หน้าต่างแลกเปลี่ยนเด้งขึ้นมาแทบจะทันที
โอ๊ตมองตัวเลข
167
เขากะพริบตา
ต้นไม่ได้แบ่งสิบ
ไม่ได้แบ่งยี่สิบ
ไม่ได้แบ่งครึ่ง
แม่งโยนมาหมดกระเป๋า
โอ๊ตเหลือบไปมองเจ้าของยา
ต้นกำลังเปิดดูของดรอปจากมินิบอสอย่างอารมณ์ดี ราวกับไม่ได้เพิ่งยกคลังยาให้คนที่รู้จักกันผ่านเกม
หวานเจี๊ยบ
โอ๊ตกดยืนยัน
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: เยอะไปไหมคะ ฟ่างเกรงใจจังเลย ^_^
XxExtonxX: เอาไปเหอะ เราไม่ค่อยใช้
โอ๊ตมองข้อความ
จากนั้นมองตัวละครของต้นที่เมื่อกี้เพิ่งรับลูกไฟสามลูกเข้าหน้าเต็ม ๆ
ไม่ค่อยใช้เหี้ยอะไร
มึงไม่ใช้เพราะกูเป็นคนใช้แทนมึงหมดต่างหาก
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวฟ่างคืนให้ครบเลย ♥
โอ๊ตกดปิดหน้าต่างแชต
ร้อยหกสิบเจ็ด
คืนสักร้อยห้าสิบก็น่าจะครบ
ต้นมันไม่ได้นับอยู่แล้ว
“ไอ้โอ๊ต”
“ไร”
“มึงมีของกินปะ”
“ไม่มี”
“เมื่อกี้กูเห็นมันฝรั่งบนโต๊ะ”
“งั้นมึงจะถามทำไม”
ต้นลุกจากเตียง เดินไปหยิบถุงมันฝรั่งบนโต๊ะอีกฝ่ายอย่างหน้าตาเฉย
โอ๊ตเงยหน้าขึ้นทันที
“อ้าว ไอ้เหี้ย”
“ขอนิดเดียว”
“มึงถามกูก่อนไหม”
“กูถามแล้ว”
“กูบอกไม่มี”
ต้นเปิดถุงกินไปแล้วหนึ่งชิ้น
“ก็มีนี่”
โอ๊ตจ้อง
“คืนมา”
“มันฝรั่งคืนยังไง”
“คายออกมา”
“โรคจิต”
ต้นหยิบไปอีกชิ้นแล้วเดินกลับเตียง
โอ๊ตมองตาม
จากนั้นก้มลงมองยา MP หนึ่งร้อยหกสิบเจ็ดขวดในกระเป๋า
เขานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง
เออ
หักไปอีกขวดก็แล้วกัน
ข้อความเด้งขึ้นมาอีก
XxExtonxX: ฟ่าง
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: คะพี่ต้น ^_^
XxExtonxX: ดาบอันนี้ดีปะ
โอ๊ตกดดูไอเทมที่ต้นแชร์มา
เงียบ
เขากดดูอีกรอบ
ดาบระดับหายาก
ค่าสถานะดีกว่าของเดิมเกือบทุกช่อง
แถมเหมาะกับสายมันพอดี
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ดีค่ะ
XxExtonxX: แพงปะ
โอ๊ตเปิดตลาดเช็กราคา
แพงกว่าดาบเดิมของต้นเกือบสามเท่า
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: แพงอยู่ค่ะ พี่เก็บไว้ใช้นะคะ
XxExtonxX: ฟ่างใช้ได้ปะ
โอ๊ตมองคำว่า Healer ใต้ชื่อของตัวเอง
แล้วมองดาบใหญ่สองมือ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ฟ่างใช้ไม่ได้ค่ะ 555
XxExtonxX: อ้าว
โอ๊ตเหลือบดูค่าสเตตัสอีกครั้ง
ของดีขนาดนี้ ถ้าไอ้เวรนี่เอาไปใช้ ดาเมจก็ขึ้น
ตีแรงขึ้น
เก็บเลเวลไวขึ้น
ผ่านดันไวขึ้น
โอกาสไปตีบอสใหญ่ก็เพิ่ม
บอสใหญ่ดรอปของดี
บางตัวดรอปการ์ดบอสด้วย
โอ๊ตหรี่ตา
เออ
ใช้ไป
รีบเก่ง ๆ เลยนะมึง
กูลงทุนระยะยาวอยู่
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ต้นใช้เลยค่ะ ดีกว่าอันเดิมเยอะ ^_^
XxExtonxX: อ๋อ
สามวินาทีต่อมา
XxExtonxX: เกือบขายร้านละ
โอ๊ตเอามือปิดหน้า
“มึงเป็นเหี้ยอะไรอีก”
“นิยายกูมีตัวละครโง่”
ต้นหัวเราะ “ขนาดนั้นเลย?”
“มาก”
“น่าสงสารคนเขียนเนอะ”
โอ๊ตลดมือลง มองหน้าต้นผ่านความมืดของห้อง
“เออ”
ต้นก้มเล่นเกมต่อโดยไม่รู้ร้อนรู้หนาว
คนเพิ่งเล่นเกมได้ไม่นาน
ไม่รู้ราคาของ
ไม่รู้ตลาด
ดวงดรอปดีอย่างกับไปบนอะไรไว้
ของอะไรตกมา ถ้าข้าวฟ่างขอก็ให้ก่อนแล้วค่อยถามทีหลัง
ตอนนี้ยังได้ดาบดี ๆ เพิ่มอีก
โอ๊ตยิ้มมุมปาก
ดี
โตไว ๆ นะไอ้เหี้ย
เลเวลถึงเมื่อไร เดี๋ยวกูพาไปลงบอสเอง
รอวันมึงดรอปการ์ดบอสก่อน
ถึงวันนั้นกูขายแล้วหนีเลย
เขากดรับคำเชิญเข้าดันรอบใหม่
XxExtonxX: พร้อมยัง
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พร้อมค่ะพี่ต้น ♥
ต้นยิ้มกับหน้าจออีกแล้ว
“เมียกูน่ารักว่ะ”
โอ๊ตยกหมอนขึ้นปิดหน้า
“มึงเงียบแล้วเล่นไป”
“อิจฉากูเหรอ”
“คนแบบมึงไม่มีใครเอาหรอก”
ต้นหัวเราะ
“อย่างน้อยฟ่างก็เอากู”
ใต้หมอน โอ๊ตนิ่งไปหนึ่งจังหวะ
จากนั้นนิ้วก็กดเข้าเกมต่อ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ต้น รอบนี้หลบวงแดงด้วยนะคะ ^_^
XxExtonxX: ไม่ต้องห่วง
โอ๊ตมองข้อความนั้น
แล้วเปิดกระเป๋าเช็กจำนวนยา MP ที่เพิ่งได้มา
หนึ่งร้อยเจ็ดสิบแปดขวด
“…”
เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
“กูต้องห่วงนี่แหละ ไอ้สัส”