คนแรกที่เห็นประกาศแต่งงานของ "XxExtonxX" กับ "@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@" แล้วเกือบสำลักน้ำ คือคนที่ชวนต้นมาเล่นเกมตั้งแต่แรก
มันกำลังเก็บเลเวลตัวใหม่อยู่เงียบ ๆ
หลังจากทนเล่นฮีลเลอร์ให้ต้นได้ไม่กี่วัน มันก็ตัดสินใจเริ่มตัวใหม่เป็นสาย DPS ระยะไกล
เหตุผลอย่างเป็นทางการคืออยากลองอาชีพอื่น
เหตุผลจริงคือไม่อยากเห็นหลอด MP ตัวเองละลายเพราะคนคนเดียวอีกแล้ว
ตอนประกาศสีทองเด้งกลางหน้าจอ มันกำลังยิงมอนอยู่พอดี
Congratulations! XxExtonxX ♥ @v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@ are now married!
มือหยุด
“…”
อ่านรอบแรก
อ่านรอบสอง
ซูมชื่อดูทั้งที่ไม่ได้ช่วยอะไร
“เชี่ย”
ไอ้ต้น
ไอ้ต้นจริงด้วย
มีคนแต่งงานกับมัน
มีมนุษย์คนหนึ่งในเซิร์ฟเวอร์ยินยอมผูกชะตาชีวิตตัวละครกับ "XxExtonxX"
คนที่ยืนวงแดงแล้วพูดว่า “ทัน”
คนที่เคยถามว่า “เกมให้ HP มาใช้ไม่ใช่เหรอ”
คนที่ทำให้ฮีลเลอร์หนึ่งคนหนีไปสร้างตัวใหม่
หรือมันจะเล่นเก่งขึ้นแล้ววะ
ผ่านมาตั้งเกือบสองอาทิตย์
อาจจะเรียนรู้แล้ว
อาจจะเริ่มหลบท่า
อาจจะรู้จักอัปของ
ถึงขั้นมีคนยอมแต่งด้วยแล้วนี่หว่า
มันเปิดรายชื่อเพื่อน
ต้นออนไลน์
แล้วอยู่ปาร์ตี้สองคนพอดี
มันคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกดทัก
Friend: ต้น
XxExtonxX: ว่า
Friend: ทำไร
XxExtonxX: เก็บเวลกับฟ่าง
Friend: ฟ่างไหน
XxExtonxX: เมียกู
“…”
เพื่อนหลับตา
เรียกเต็มปากเต็มคำเลยนะมึง
Friend: ขอเข้าตี้ดิ
คำเชิญส่งกลับมาแทบจะทันที
เพื่อนกดยอมรับ
ไม่กี่วินาทีต่อมา ตัวละครของมันก็วาร์ปมาอยู่ในแมพเดียวกัน
สิ่งแรกที่เห็นคือ "XxExtonxX"
ภาพภายนอกเปลี่ยนไปเยอะ
โค้ตดำตัวใหม่
เอฟเฟกต์สีแดง
ดาบดูดีขึ้น
อุปกรณ์โดยรวมไม่เหมือนซากมือใหม่ที่มันเคยแบกแล้ว
ข้าง ๆ มีฮีลเลอร์ผมชมพูยาว ใส่หมวกกระต่าย แก้มแดง ริบบิ้นกับเครื่องประดับเต็มตัว
Friend: นี่ฟ่าง?
XxExtonxX: เออ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: สวัสดีค่ะ ^_^
Friend: หวัดดีครับ
มันหมุนกล้องมองข้าวฟ่าง
แล้วหมุนกลับมามองต้น
คนนี้เหรอวะ
ผู้กล้าแห่งเซิร์ฟเวอร์
ต้นวิ่งเข้าใส่มอนตัวต่อไปทันที
เพื่อนเตรียมยิงช่วย
วงแดงปรากฏใต้เท้า
มันหยุด
มองต้น
ต้นยังตี
“…”
ไม่มั้ง
วงแดงขยาย
ต้นยังตี
Friend: หลบ
XxExtonxX: ทัน
เพื่อนค้าง
ภาพอดีตย้อนกลับมาทั้งหมด
“ไอ้สัส!”
ตูม!
HP ต้นหายไปเกินครึ่ง
ในเสี้ยววินาที โล่สีชมพูก็เด้งขึ้น
ฮีลก้อนใหญ่ตามมา
HP กลับมาแทบเต็ม
ต้นฟันต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เพื่อนยืนนิ่ง
Friend: มึงยังไม่หลบอีกเหรอ
XxExtonxX: ไม่ตายปะ
Friend: เพราะเมียมึงฮีล!
XxExtonxX: ก็ใช่ไง
“…”
โอ๊ตอ่านแชตแล้วพยักหน้าอยู่คนเดียว
อย่างน้อยมันก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าใครทำให้มันไม่ตาย
แต่ไม่ได้ช่วยให้อารมณ์ดีขึ้นเลย
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ต้น รอบหน้าหลบด้วยนะคะ ^_^
XxExtonxX: ได้ๆ
เพื่อนมองข้อความนั้น
มึงตอบกูแบบนี้มาเป็นสิบรอบแล้ว
มอนตัวต่อไปเข้ามา
ต้นพุ่งใส่
ดาบฟันครั้งแรก
เพื่อนที่กำลังจะยิงตามชะงัก
HP มอนหายไปก้อนใหญ่
“หือ”
ต้นกดอีกสกิล
คริติคอลเด้ง
เลือดมอนหายอีกเกือบครึ่ง
ยิงเสริมอีกทีเดียว มอนก็ตาย
เพื่อนเปิดดูอุปกรณ์ต้นทันที
“เชี่ย”
ของไม่ได้เทพ
ไม่มีชิ้น Mystic
ไม่ต้องพูดถึง Divine
ส่วนใหญ่เป็นของระดับกลางที่ค่าสเตตัสลงตัวอย่างประหลาด
เหมือนมีใครนั่งคำนวณให้แล้วเลือกเฉพาะของที่คุ้มงบที่สุด
Friend: มึงจัดของเอง?
XxExtonxX: ฟ่างจัดให้
เพื่อนหันไปมองฮีลเลอร์ผมชมพู
Friend: ทั้งบิ้ว?
XxExtonxX: เออ
Friend: ซื้อของให้ด้วย?
XxExtonxX: เอาของซ้ำกูไปขายแล้วจัดให้
“…”
เพื่อนนิ่ง
ค่อย ๆ เข้าใจภาพรวม
มีคนคอยดูตลาดให้มัน
จัดบิ้วให้มัน
ฮีลให้มัน
บัฟให้มัน
พาเก็บเลเวล
แถมแต่งงานเพื่อเอาบัฟเพิ่มอีก
กูเข้าใจแล้ว
มึงไม่ได้เล่นเก่งขึ้น
มึงมีคนเก่งมาเลี้ยง
วงแดงขึ้นอีกครั้ง
ต้นไม่หลบ
เพื่อนเตรียมถอนหายใจ
แต่ครั้งนี้ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเหมือนเมื่อก่อน
เพราะตัวเองไม่ใช่ฮีลเลอร์แล้ว
มันถอยออกจากวงอย่างสงบ
“เออ”
ตูม!
โล่เด้ง
ฮีลเด้ง
ต้นยังยืน
เพื่อนยกมือถือขึ้นอย่างสบายใจ
“ชีวิตดีว่ะ”
มันยิงจากนอกวงแดงอย่างปลอดภัย
ต้นรับหน้า
ฟ่างฮีล
ตัวเองยิงฟรี
มอนตายเร็ว
EXP ก็ได้โบนัสจากคู่แต่งงานของสองคนนั้นที่แชร์ให้ปาร์ตี้บางส่วนอีก
สบายชิบหาย
ไม่ถึงสิบนาที เพื่อนก็เปลี่ยนท่าทีจาก “ขอลองดูว่าต้นเก่งขึ้นไหม” เป็น “กูจะเกาะตี้นี้จนกว่าจะเตะกูออก”
Friend: พรุ่งนี้มึงเล่นกี่โมง
XxExtonxX: ไม่รู้ ถามฟ่าง
Friend: ฟ่าง พรุ่งนี้เล่นไหมครับ
โอ๊ตมองข้อความ
เมื่อกี้ยังเรียกกูฮีลเลอร์อยู่เลย
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: น่าจะเล่นค่ะ ^_^
Friend: งั้นฝากที่หนึ่งครับ
ต้นหันไปมองเพื่อนในเกม
XxExtonxX: ไหนมึงบอกช่วงนี้ไม่ว่าง
เพื่อนเงียบไปครู่หนึ่ง
Friend: งานเสร็จแล้ว
XxExtonxX: เมื่อวานยังบอกงานเยอะ
Friend: กูบริหารเวลาดีขึ้น
ต้นยังไม่ทันตอบ วงแดงก็ขึ้นใต้เท้าอีกครั้ง
เพื่อนเดินออกทันที
ต้นยืนต่อ
โอ๊ตกดโล่
ตูม!
เพื่อนมองภาพตรงหน้า
ไม่ไหว
กูไม่กลับไปเล่นฮีลอีกแล้วทั้งชีวิต
แต่พอเห็นต้นฟันมอนเลือดหายเป็นก้อน แล้วตัวเองยิงตามสบาย ๆ มันก็เริ่มยิ้ม
อย่างน้อยไอ้เหี้ยนี่ตีแรงขึ้นจริง
แล้วตราบใดที่คนรับกรรมไม่ใช่มัน—
“ต้น”
“ไร”
“มึงกับเมียเล่นดีว่ะ”
ต้นหัวเราะอย่างภูมิใจ
“เห็นปะ”
อีกฝั่งของห้อง โอ๊ตมองหลอด MP ตัวเองที่ลดลงเรื่อย ๆ
“…”
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ต้นหลบด้วยค่ะ
XxExtonxX: ทัน
เพื่อนอ่าน
รีบเดินออกจากวง
รอดไป
กูไม่ใช่ฮีลเลอร์แล้ว