หลังจากวันนั้น ต้นก็ยังเล่นเหมือนเดิม
ตีมอนตัวเดิม
ยืนวงแดงตัวเดิม
ใช้ดาบเดิม
ใส่แฟชั่นใหม่ขึ้นเรื่อย ๆ
และ—น่าโมโหที่สุด—ดรอปของดีได้เรื่อย ๆ เหมือนเดิม
ปัญหาคือของที่ได้ช่วงหลังเริ่มซ้ำ
หมวกเดิม
ริบบิ้นเดิม
ต่างหูเดิม
บางชิ้นถึงจะ Rare แต่พอมีแล้วอีกอันก็ไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากขาย
ต้นกลับไม่ได้สนใจ
มันยังวนอยู่แมพเดิม เพราะตีไหว
หรือพูดให้ถูกคือ
กูช่วยให้มันตีไหว
โอ๊ตมอง "XxExtonxX" ฟันมอนตัวเดิมเป็นครั้งที่ไม่รู้เท่าไร
XxExtonxX: ตัวนี้ดรอปดีว่ะ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ค่ะ
ติ๊ง
XxExtonxX obtained: Scarlet Ribbon
โอ๊ตนิ่ง
“…”
อีกแล้ว
XxExtonxX: ได้ริบบิ้นอีกละ 555
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ค่ะ
XxExtonxX: งั้นขายใช่ปะ
โอ๊ตมองของในกระเป๋ามัน
มองอุปกรณ์ที่ยังต่ำกว่าเลเวล
มองมอนตรงหน้า
แล้วมอง HP ที่หายไปเกือบครึ่งเพราะมันยืนรับท่าเหมือนเดิม
ความอดทนขาด
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ต้น
XxExtonxX: หืม
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: กลับเมืองค่ะ
XxExtonxX: ทำไม
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: กลับก่อน
XxExtonxX: แต่ยัง—
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: กลับค่ะ
ต้นเงียบไปสองวินาที
แล้วกดวาร์ป
โลกจริง ต้นหันไปมองโอ๊ตที่อีกเตียง
“ทำไมวันนี้คนในเกมกูดุจังวะ”
โอ๊ตไม่เงยหน้า
“สมควร”
“มึงรู้ได้ไง”
“เดา”
พอกลับถึงเมือง ข้าวฟ่างเดินตรงไปตลาดทันที
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: เอาของซ้ำมาให้ฟ่างค่ะ
XxExtonxX: ทั้งหมดเลย?
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ทั้งหมด
XxExtonxX: เอาไปทำไร
โอ๊ตสูดหายใจ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ขายค่ะ
XxExtonxX: อ๋อ
หน้าต่างแลกเปลี่ยนเด้งขึ้น
ต้นโยนของเข้ามาทีละชิ้น
Scarlet Ribbon
Moon Rabbit Hood
ต่างหูอีกคู่
แฟชั่นจุกจิกที่ดรอปซ้ำ
วัตถุดิบที่มันเก็บไว้เพราะ “เผื่อได้ใช้”
โอ๊ตมองกองของแล้วปิดตาหนึ่งที
นี่มึงเก็บขยะไว้ครึ่งกระเป๋าเลยเหรอ
เขารับทั้งหมด
แล้วเริ่มขาย
ของ Rare บางชิ้นขายได้ราคาดี
บางชิ้นราคาตกแล้ว
บางชิ้นต้องตั้งตลาดรอ
แต่รวม ๆ ก็ได้เงินก้อนหนึ่ง
ไม่ได้เยอะถึงขั้นซื้อของเทพครบทุกช่อง
แต่เยอะพอจะแก้สภาพศพเดินได้ของต้น
โอ๊ตหันกลับไปหา "XxExtonxX"
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่รอตรงนี้นะคะ
XxExtonxX: ?
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: เดี๋ยวฟ่างจัดของให้
ต้นหยุด
XxExtonxX: ของอะไร
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ของที่ควรใส่ค่ะ
โอ๊ตเดินตลาด
เปิดราคา
เทียบสเตตัส
ดูเซ็ต
ตัดของแพงเกินงบออก
เลือกของระดับกลางที่คุ้มที่สุด
ดาบใหม่
แหวนที่เพิ่มคริติคอล
รองเท้าที่เพิ่มความเร็ว
ชิ้นเกราะที่ไม่ถึงกับดีที่สุด แต่ตรงสายและไม่กินเงินเกินไป
สุดท้ายเงินหมดเกือบพอดี
โอ๊ตมองของในกระเป๋า
พอ
อย่างน้อยคราวนี้มันน่าจะตีตัวเลเวลเท่ากันได้โดยไม่ให้กูสูญเสียอายุขัย
เขากดแลก
ต้นมองของที่ถูกโยนเข้ามาทีละชิ้น
XxExtonxX: เฮ้ย
XxExtonxX: เยอะไปปะ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ใส่ค่ะ
XxExtonxX: แต่—
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ใส่ก่อน
ต้นใส่
ค่าสเตตัสเด้งขึ้นทีละช่อง
ดาเมจเพิ่ม
คริติคอลเพิ่ม
HP สูงขึ้นนิดหน่อย
ความเร็วโจมตีดีขึ้น
ไม่ได้แรงแบบพลิกโลก
แต่จากเดิมที่ตีมอนเลเวลเท่ากันเหมือนใช้ช้อนตักกำแพง ตอนนี้อย่างน้อยก็เริ่มเหมือนคนปกติ
ต้นนิ่งไปพักหนึ่ง
XxExtonxX: โห
โอ๊ตเลิกคิ้ว
XxExtonxX: ต่างเยอะเลย
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ก็ควรต่างค่ะ
XxExtonxX: ฟ่างจัดบิ้วเป็นด้วยเหรอ
โอ๊ตพิมพ์ตอบช้า ๆ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พอได้ค่ะ
ในใจ:
กูเล่นเกมมาก่อนมึงกี่ปีแล้วไอ้เหี้ย
ต้นหมุนตัวละครดู
เสื้อผ้าข้างนอกยังเป็นแฟชั่นดำเท่เหมือนเดิม
ข้างในสเตตัสเลิกเป็นขยะแล้ว
สำหรับต้น นี่เหมือนเวทมนตร์
มันเปิดหน้าค่าสเตตัสดูอีกรอบ
เปิดดาบ
เปิดแหวน
เปิดรองเท้า
แล้วพิมพ์
XxExtonxX: ฟ่างฉลาดว่ะ
โอ๊ตชะงัก
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ขนาดนั้นเลยเหรอคะ 555
XxExtonxX: เออดิ
XxExtonxX: เราไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย
โอ๊ตมองข้อความ
ต้นพิมพ์ต่อ
XxExtonxX: ทั้งดูราคาให้
XxExtonxX: ทั้งช่วยเลือกของ
XxExtonxX: ทั้งพาไปตี
XxExtonxX: แถมให้ของเราด้วย
XxExtonxX: ใจดีชิบหาย
โอ๊ตนิ่ง
“…”
ใจดีตรงไหน
กูเอาของมึงไปขายแล้วเอาเงินมาซื้อของคืนให้มึงเอง
นี่มันบริหารสินทรัพย์
แต่ข้อความถัดมาทำให้มันเงียบกว่าเดิม
XxExtonxX: ดีที่วันนั้นเจอฟ่างนะ
โอ๊ตมองหน้าจอ
แล้วมองต้นในโลกจริง
ต้นยังนอนคว่ำอยู่บนเตียง มือถืออยู่ตรงหน้า สีหน้าดูอารมณ์ดีแบบโง่ ๆ
โอ๊ตรีบหันกลับ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: พี่ลองไปตีมอนก่อนค่ะ
ต้นตอบทันที
XxExtonxX: ไป
กลับออกนอกเมือง
มอนตัวเดิมวิ่งเข้ามา
ต้นฟัน
HP มอนหายไปก้อนใหญ่กว่าเดิมชัดเจน
ต้นหยุด
แล้วฟันอีกที
มอนตาย
XxExtonxX: เชี่ย
โอ๊ตยิ้มมุมปาก
XxExtonxX: เราเก่งขึ้นละ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ค่ะ ^_^
ต้นวิ่งไปหาตัวต่อไปทันที
วงแดงขึ้น
โอ๊ตมอง
ต้นไม่ขยับ
“…”
ตูม
HP หายไปเกือบครึ่งเหมือนเดิม
โอ๊ตกดฮีล
สเตตัสดีขึ้น
สมองไม่ได้ดีขึ้น
ต้นหัวเราะ
XxExtonxX: เห็นปะ ยังไม่ตาย
โอ๊ตหลับตา
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: รอบหน้าหลบด้วยนะคะ
XxExtonxX: ได้ๆ
โอ๊ตอ่านแล้วรู้ทันทีว่ามันโกหก
แต่ก็ช่างมัน
อย่างน้อยตอนนี้ตัวมันแรงขึ้นแล้ว
ตีไวขึ้น
ฟาร์มไวขึ้น
ของก็จะดรอปไวขึ้น
โอ๊ตเปิดกระเป๋าเช็กเงินที่เหลือ
แทบหมด
แต่ไม่เป็นไร
ลงทุน
นี่เรียกว่าลงทุน
อีกฝั่ง ต้นพูดขึ้นมาในห้อง
“คนในเกมกูโคตรดีเลย”
โอ๊ตไม่เงยหน้า
“เหรอ”
“เออ ฉลาดด้วย”
“อืม”
“ช่วยกูทุกอย่างเลย”
โอ๊ตนิ่งไปนิดหนึ่ง
แล้วตอบ
“ก็ดีแล้ว”
ต้นหัวเราะเบา ๆ ก่อนกลับไปก้มเล่นต่อ
บนจอ ข้อความเด้งขึ้น
XxExtonxX: ฟ่าง
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: คะ
XxExtonxX: ขอบใจนะ
โอ๊ตมองอยู่พักหนึ่ง
แล้วตอบ
@v้าวฟ่าJมาแล้ว^_^@: ไม่เป็นไรค่ะ ♥
จากนั้นคิดในใจทันที
รีบเก่ง
รีบดรอปของ
กูไม่ได้ทำเพราะใจดี
ความคิดนั้นยังฟังสมเหตุสมผลอยู่
อย่างน้อยสำหรับโอ๊ต