ตอนที่ 1: ยัยตัวแสบ
"จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า... ขอข้าวขอแกง ขอแหวนทองแดงผูกมือน้องข้า... ขอช้าง ขอม้า..."
"โอ๊ยพี่จา! ผมขี่ไม่เป็นหรอกช้างม้าเนี่ย เปลี่ยนเป็น Wave หรือ Fino แทนได้ไหมพี่" เสียงตะโกนกวนประสาทของน้องชายตัวดีดังขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน
ฉัน—'จารวี' หรือ 'จา' อายุ 24 ปี หันไปถลึงตาใส่อีกฝ่ายทันที "แกซ่อมหลอดไฟห้อง A6 เสร็จแล้วรึไง ไอ้เจมส์!"
"เรียบร้อยแล้วครับคุณผู้จัดการ... คืนนี้เราออกไปเที่ยวกันไหมพี่ ผมอยากไปเปิดหูเปิดตา เปิดโลกกว้างบ้างอ่า" เจมส์เดินเข้ามาเกาะแกะพลางทำตาปริบๆ
"แล้วแกจะพาฉันไปไหนละ"
"ร้าน 'นั่งยาง' ไงเจ้ ผับเปิดใหม่แถวนี้ นักร้องนำหล่อมาก ทรงเกาหลีแบดบอยสุดๆ"
"ได้สิ งั้นสองทุ่มแกลงมาละกัน ถ้ามาช้า... ฉันจะขึ้นไปนอนอ่านนิยายหลัวหล่อๆ ในห้องจริงๆ ด้วย"
เจมส์แอบบ่นงึมงำในใจว่าพี่สาวตัวเองติดซีรีส์ติดนิยายขั้นหนัก วันๆ วันฝันถึงแต่พระเอกในฝัน จนเขาแอบคิดในใจว่า 'เมื่อไหร่จะมีคนพาพี่ผมลงจากคานสักทีเนี่ย'
"ฉันได้ยินนะไอ้น้องบ้า! แอบนินทาอะไรในใจ หน้าแกมันออกหมดแล้ว" ฉันดักคออย่างรู้ทัน "ฉันก็รอแกมีเมียก่อนไง ถึงจะยอมลงจากคานน่ะ!"
เวลาสองทุ่มตรง ฉันเลือกหยิบเดรสสีดำเข้ารูป ความยาวเลยหัวเข่าขึ้นมานิดหน่อย คลุมทับด้วยผ้าคลุมไหล่สีครีม จะไปผับทั้งทีจะแต่งชุดขาวราวกับแม่ชีก็คงไม่ใช่เรื่อง ส่วนไอ้เจมส์มาในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ง่ายๆ สวมเสื้อคลุมทับอีกตัว แถมคืนนี้มันยังหนีบเพื่อนสนิทอย่าง 'เจ้านาย' และ 'เจ้าแบร์' มาด้วย ซึ่งฉันเองก็คุ้นเคยกับพวกมันอยู่แล้ว เลยปล่อยให้ร่วมก๊วนไปด้วยกัน
หลังจากยื่นบัตรประชาชนให้พี่การ์ดหน้าโหดตรวจความเรียบร้อย พวกเราก็ก้าวเข้ามาในร้าน
เสียงเพลงบีทหนักๆ ดังกระหึ่มเข้ากระทบโสตประสาททันที พนักงานต้อนรับพาพวกเราไปที่โต๊ะโซนชั้นหนึ่ง ซึ่งถือเป็นทำเลทองเพราะมองเห็นหน้าเวทีชัดเจน และที่สำคัญ... มันใกล้ฟลอร์ เผื่อฉันอยากจะสะบัดบ๊อบเต้นแก้ง่วง
"วันนี้ชุดเจ้จัดเต็มมาก ผิดหูผิดตาเลยนะเนี่ย" เจมส์เอ่ยแซว
ทันทีที่ฉันถอดเสื้อคลุมไหล่ออก เผยให้เห็นผิวขาวเนียนและทรวดทรงที่ซ่อนอยู่ สายตาจากผู้ชายโต๊ะข้างๆ และมุมอื่นก็พากันจับจ้องมาเป็นตาเดียว จะว่าไป... ในย่านนี้ฉันก็ถือว่าเป็นสาวฮอตที่หนุ่มๆ หมายปองอยู่เหมือนกัน ในฐานะเจ้าของรีสอร์ท Jarawee Chills ที่ต้องมารับช่วงต่อดูแลกิจการและร้านกาแฟในสวนแทนคุณพ่อคุณแม่ที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปเมื่อปีก่อน...
คิดถึงเรื่องนี้ทีไร ดวงตาของฉันก็แอบหม่นลงอย่างห้ามไม่ได้
แต่แล้ว ความเศร้าก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงกรี๊ดของสาวๆ ในร้าน เมื่อนักร้องหนุ่มสุดฮอตประจำร้านก้าวขึ้นมาบนเวที มีข่าวลือว่าเขาเป็นถึงนายตำรวจหนุ่ม นานๆ จะมาโชว์ตัวที แต่มาทีไรสาวแท้สาวเทียมเป็นต้องละลายกับเสียงนุ่มๆ และกีต้าร์โปร่งของเขา
"พี่จา! คนนี้แหละที่ผมบอกว่าหล่อที่สุดบนเวที!" เจมส์รีบสะกิด
"ไหนของแก แสงไฟวูบวาบมองไม่ถนัดเลย" ฉันเพ่งตามองผ่านแสงสปอตไลท์หลากสี
แล้วเสียงดีดกีตาร์ที่นุ่มนวลก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงทุ้มเสน่ห์ที่สะกดคนทั้งร้าน...
บนเวทีนั้น... 'คิณหันต์' หรือ 'เฮียคิณ' ชายหนุ่มวัย 35 ปี เจ้าของร้านร่วมขยับไมค์ เขาควบตำแหน่งทั้งหุ้นส่วนของร้านที่ทำร่วมกับ 'เหมราช' เพื่อนสนิทในวัยเด็ก และอีกหัวโขนหนึ่งคือผู้พิทักษ์สันติราษฎร์
"อยากให้เธอได้ยิน เสียงในหัวใจ ว่ามันรักเธอแค่ไหน แต่ก็ไม่รู้ ต้องทำยังไง ให้เธอนั้นรักกัน..."
เสียงเพลงรักซึ้งๆ บาดลึกซึ้งกินใจคนฟัง หลังจากจบไปสองเพลง คิณหันต์ก็ขอพักเบรค ทว่าก่อนที่จะก้าวลงจากเวที สายตาคมกริบของเขาบังเอิญเหลือบไปสบเข้ากับหญิงสาวในชุดเดรสสีดำที่นั่งโต๊ะหน้าสุดพอดี
เธอกำลังยิ้ม... แต่บาดแผลบางอย่างในแววตาคู่นั้นกลับดึงดูดความสนใจของเขาอย่างประหลาด
'เธอยิ้มสวยจัง... แต่ดวงตาดูเศร้าชะมัด'
คิณหันต์เก็บความสงสัยไว้ในใจ ก่อนจะเดินเลี่ยงขึ้นไปยังห้องทำงานชั้นสอง ซึ่งมีกลุ่มเพื่อนสนิทสมัยเรียนอย่าง เหมราช, แดน และ ปรีชา นั่งล้อมวงดื่มเหล้ากันอยู่ โดยมีสาวๆ คอยนั่งชงเหล้าขนาบข้าง
"วันนี้นึกครึ้มอะไรวะ ไปร้องเพลงเปิดผับให้กูเนี่ย" เหมราชเอ่ยปากแซวทันทีที่เพื่อนรักเดินเข้ามา
"เอาน่า ขอผ่อนคลายสักหน่อย อาทิตย์หน้าต้องไปรับตำแหน่งแล้ว" คิณหันต์ตอบพลางทิ้งตัวลงนั่ง
ใช่ครับ... อาทิตย์หน้าผมกำลังจะเข้ารับตำแหน่ง 'รองผู้กำกับ' ของโรงพักที่นี่ การเลื่อนขั้นครั้งนี้มาพร้อมกับเสียงชื่นชม และแน่นอน... คำครหาว่าผมเป็น 'เด็กเส้น' เพราะพ่อของผมเคยเป็นถึงอดีต ผบ.ตร. หลายคนเลยมองข้ามความสามารถและหยาดเหงื่อที่ผมทุ่มเทไป
"หาเด็กสักคนนั่งเป็นเพื่อนไหมวะ เดี๋ยวกูเรียกให้" เหมราชถาม
"เออ... เอามาดิ" ผมไม่ขัดศรัทธา คืนวันสุดท้ายก่อนลุยงานหนัก ขอพักสมองหน่อยละกัน
ไม่นาน 'น้องดาว' เด็กเอนฯ ประจำผับก็เดินเข้ามานั่งข้างผม เธอคอยเอาอกเอาใจผสมเหล้าให้แก้วแล้วแก้วเล่า... แต่แปลกมาก ทั้งที่มีสาวสวยนั่งอยู่ข้างๆ ตัว แต่สายตาของผมกลับคอยแต่จะมองลอดกระจกใสในห้องทำงาน ลงไปที่โต๊ะด้านล่างชั้นหนึ่ง... ตรงจุดที่ผู้หญิงเดรสสีดำคนนั้นนั่งอยู่ตลอดเวลา
หรือว่า... ผมจะเจอเนื้อคู่เข้าให้แล้วจริงๆ วะ
นอกจากตำแหน่งใหม่จะมาพร้อมคำครหาแล้ว คืนนี้ดูเหมือนหัวใจของรองผู้กำกับป้ายแดงอย่างผม... ก็กำลังจะโดน 'ยัยตัวแสบ' ข้างล่างนั่นตกเข้าให้แล้วเหมือนกัน จนเพื่อนๆ ในโต๊ะเริ่มหันมามองหน้าแล้วแซวผิวปากที่เห็นผมมองลึกลงไปข้างล่างแล้วแอบยิ้มอยู่คนเดียว