แผ่นดินสามพฤกษชาตินั้นกว้างใหญ่ไพศาล ประกอบด้วยอาณาจักรใหญ่น้อยนับร้อยแห่ง จึงเป็นที่แน่นอนว่าต้องมีเทพเจ้าตามความเชื่อต่าง ๆ จำนวนมากมายยิ่งกว่า กระนั้นในบรรดาทวยเทพทั้งหมด พวกเขาต่างยกให้ดาร์ดาเรียนเป็นจักรพรรดิปกครองเหนือพวกเขา และมหาเทพดาร์ดาเรียนนี้เองก็เป็นต้นกำเนิดของพิธีกรรมบูชาเทพทั้งมวลด้วยการเดินทางแสวงบุญ
พูดกันว่าบูชาดาร์ดาเรียนเทียบเท่ากับแสดงความเคารพเทพทุกองค์ในแผ่นดินสามพฤกษชาติ และในทางกลับกัน เมื่อกล่าวถึงเทพองค์ใดก็ตามก็เสมือนเอ่ยพระนามของดาร์ดาเรียน ด้วยเหตุนี้เอง มหาเทพดาร์ดาเรียนจึงไม่มีวิหารของตนเอง แต่ก็มีบางความเชื่อที่ยกให้วิหารแห่งสามเทพีผู้เป็นภรรยาคือวิหารของพระองค์เช่นกัน
ดาร์ดาเรียนมีภรรยาเป็นเทพีสามองค์ เทพีแห่งเกียรติยศ ริชู เทพีแห่งมนตรา ชานดร้า และเทพีแห่งธรรมชาติกับสุริยัน เซียร์ร่า ต่างองค์ต่างมีวิหารของตนเองตั้งตามเมืองที่ได้รับการบูชา โดยวิหารทั้งสามแห่งนี้เองที่เป็นจุดหมายของการแสวงบุญครั้งใหญ่
การแสวงบุญใหญ่จะจัดขึ้นทุกสิบปี จุดเริ่มต้นจะอยู่ที่บริเวณชานเมืองอาณาจักรธารพฤกษาซึ่งเกี่ยวเนื่องกับปกรณัมเทพเจ้าอย่างการประชุมกันครั้งแรกของสามเทพีในช่วงต้นของการกำเนิดมนุษย์ จากนั้นการเดินทางก็จะมุ่งสู่เมืองขนปุยแห่งอาณาจักรป่าอัคนีอันมีวิหารแห่งเกียรติยศตั้งอยู่ เมื่อได้รับสัญลักษณ์ผ่านทางแรกจากวิหารมาแล้ว การเดินทางก็จะไปต่อทางตะวันตก ยังเมืองหินกรวดแห่งอาณาจักรแสงรัตติกาลเพื่อรับสัญลักษณ์ผ่านทางที่สองจากวิหารแห่งมนตรา และท้ายที่สุดก็จะจบลงที่เมืองรัศมีทองแห่งอาณาจักรอรุณมายา ที่นั่น การแสวงบุญจะสิ้นสุดเมื่อนักเดินทางได้รับสัญลักษณ์ผ่านทางชิ้นสุดท้ายมาในครอบครอง
เชื่อกันว่าเทพเจ้าชื่นชอบความรื่นเริงกับการแข่งขัน ยิ่งเฉพาะความสนุกสนานจากการพนันขันต่อ จึงเกิดเป็นประเพณีการแข่งขันเดินทางข้ามทวีปที่ระยะทางกว่าสามพันกิโลเมตรขึ้น ว่ากันว่าในยุคเริ่มแรกที่เทพเจ้ายังประทับอยู่ท่ามกลางหมู่มนุษย์ นี่เป็นกิจกรรมการแข่งขันในหมู่เทพเจ้าเอง โดยพวกเขาจะใช้วิธีการเดินทางเฉกเช่นมนุษย์ ไม่มีการใช้อำนาจเทพเจ้าหากไม่ใช่สถานการณ์ฉุกเฉินจริง ๆ จนกระทั่งกาลต่อมา เทพีริชูก็ได้ประทานอนุญาตให้มนุษย์สามารถเข้าร่วมได้ รวมทั้งกำหนดรางวัลขึ้นมาด้วยว่า ผู้ใดสามารถไปถึงลานด้านในวิหารแห่งสุริยเทพีพร้อมสัญลักษณ์ผ่านทางทั้งสามชิ้นได้เป็นคนแรก คนผู้นั้นจักครอบครองความรุ่งโรจน์ทั้งปวงในแผ่นดินมนุษย์
เวลาผ่านไป สิ่งต่าง ๆ ย่อมผันเปลี่ยน เหล่าเทพเจ้ากลับสู่สรวงสวรรค์ การแข่งขันเดินทางข้ามทวีปแปรเปลี่ยนเป็นการแสวงบุญด้วยการแข่งขันข้ามทวีปโดยเชื่อว่าเป็นการสร้างความบันเทิงให้กับเทพเจ้าบนสวรรค์ พระองค์ท่านเหล่านั้นจะพนันขันต่อผู้ชนะ(เช่นเดียวกับโรงพนันของพวกมนุษย์) ทั้งนี้ผู้ชนะสิบอันดับแรกจะได้รับแก้วแหวนเงินทองของมีค่าจากบรรดาผู้สนับสนุน ขณะที่รางวัลสำหรับผู้ชนะอันดับแรกยังเพิ่มเรื่องที่ความปรารถนาหนึ่งข้อของเขาหรือเธอจะกลายเป็นความจริงตราบเท่าที่มันไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร
และนี่เองที่เป็นเป้าหมายของอาร์พิน่า เธอจำเป็นต้องชนะอันดับแรกเพื่อให้ได้สิทธิการกำหนดคู่แต่งงานของตนเองอย่างอิสระ... ไม่สิ ที่จริงแล้วเธอตั้งใจจะขอให้ตัวเองทำอะไรก็ได้โดยไม่มีใครในอาณาจักรธารพฤกษามาควบคุมตนต่างหากเล่า!
หากแต่องค์ราชาล่วงรู้ความคิดของเธอสักนิดแล้วละก็ บางทีพระองค์อาจตัดสินใจสร้างหอคอยสูง ๆ แล้วจับนังลูกตัวดีนี่ขังไว้จนแก่เลยก็ได้
1
ย้อนกลับไปหกปีก่อน ในคืนฝนกระหน่ำรุนแรงราวกับท้องฟ้าจะถล่มลงมาก็ไม่ปาน คืนนั้นเจ้าหญิงอาร์พิน่าผู้บริสุทธิ์ผุดผ่องทว่าเต็มไปด้วยความสงสัยและขัดแย้งในตัวเองก็ได้ตระหนักรู้ถึงบางสิ่งบางอย่าง
นั่นก็คือเธอสามารถระลึกชาติได้!?!
ย้อนกลับไปไกลกว่านั้นหน่อย เท่ากับช่วงเวลาที่อาร์พิน่ามีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้บวกกับอีกหนึ่งวัน เทพเจ้าจากมิติความเป็นจริงอื่นสององค์ได้ถูกลงทัณฑ์จากการ ‘ทำตัวไม่สมกับที่เป็นเทพ’ เทพีผู้น้องซึ่งกลายเป็นโอตาคุบวกนีท(NEET)โดนริบพลังเทพแล้วถูกส่งไปเอาตัวรอดในเกมออนไลน์ ขณะที่เทพสุริยันผู้เป็นพี่ อพอลโลผู้หล่อเหลาและคลั่งเกมจีบสาวแบบติดเรทสิบแปดบวกกับอุตสาหกรรมหนังเอวีเหมือนจะโดนเล่นหนักกว่านั้น เขาถูกสาปให้กลายเป็นมนุษย์ ทั้งไม่ใช่แค่มนุษย์ธรรมดาด้วยนะ! ซูสลบความทรงจำของเขาจนเกลี้ยงแล้วโยนข้ามมายังมิติคู่ขนานโดยให้มาเกิดใหม่เป็นเจ้าหญิงองค์สุดท้องของราชาแห่งอาณาจักรธารพฤกษาซะอย่างนั้น!?!
‘ในเมื่อเจ้าหมกมุ่นในสตรีมากนัก ก็ให้เจ้าได้กลายเป็นสตรีไปเลยดีหรือไม่!!!’ ซูสคำราม
‘หมกมุ่นในสตรี? อย่างข้าน่ะหรือจะเทียบกับท่านได้ ท่านพ่อ!’ อพอลโลสวนกลับทันที โดยไม่ทันยั้งคิด
บางทีนี่อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอต้องมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ก็เป็นได้ เสียความทรงจำ ติดอยู่ในโลกอื่น ภายใต้อำนาจของเทพเจ้าอื่น ทั้งยังต้องมากังวลว่าจะโดนจับแต่งงานกับไอ้หมูตอนหื่นกามเมื่อไหร่ด้วย
โอเค อันหลังนั่นเธอทำตัวเองแหละ ใครใช้ให้คุมตัวเองไม่ได้แบบนั้นกันล่ะ
สิบเอ็ดปีเต็มที่ใช้ชีวิตในฐานะของเจ้าหญิงทั่ว ๆ ไป แม้อาร์พิน่าจะตระหนักว่าตนเคยเป็นเทพเจ้าในโลกอื่นมาก่อน กระนั้นความเป็นอพอลโลก็ดูจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเธออีกต่อไปแล้ว อพอลโลได้ตายไปตั้งแต่วินาทีที่ซูสดึงตัวตนแห่งสุริยเทพออกไป และต่อให้ตอนอายุสิบเอ็ดเธอจะได้ความทรงจำทั้งหมดจะกลับคืนมา(ด้วยเหตุผลบ้าบอคอแตกใดก็ตาม) ทว่าอาร์พิน่าก็ไม่มีความรู้สึกว่าตัวเองคือเทพองค์นั้นอีก ความทรงจำของอพอลโลเหมือนรายการโทรทัศน์ขนาดยาวสักเรื่อง เพียงเท่านั้น ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น เธอก็คือเธอ เจ้าหญิงอาร์พิน่า เพียงแต่อย่างน้อยเธอก็เข้าใจเหตุผลชัดเจนแจ่มแจ้งแล้วว่าเพราะเหตุใดตนจึงชื่นชอบผู้หญิงมากขนาดนี้ รวมถึงนิสัยเกกมะเหรกเกเรยากจะฝึกฝนของตัวเอง มันก็แน่อยู่แล้วไม่ใช่หรือ ถ้าคุณเป็นเทพเจ้าเอาแต่ใจมาหลายพันปี นิสัยพวกนี้ก็คงฝังรากถึงวิญญาณแล้วกระมัง คำว่าสันดานยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ
นั่นแหละ หลังได้รู้ความจริง เธอก็ตัดสินใจเลิกข่มกลั้นความปรารถนาและปล่อยตัวตามสัญชาตญาณด้วยรู้ดีว่าถึงพยายามยังไงก็ไร้ผล เพราะงั้นสู้สนุกกับชีวิตไปเสียเลยไม่ดีกว่าหรอกหรือ เธอเป็นเจ้าหญิงองค์เล็กที่สุดในบรรดาเจ้าหญิงสี่พระองค์ นั่นก็หมายความว่าเธอไม่ต้องรับภาระหนักอย่างพี่น้องคนอื่น ๆ ขอแค่ไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับใครและสร้างประโยชน์ให้คนรอบข้างบ้างเป็นครั้งคราวก็น่าจะเพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ
เห็นแบบนี้ แต่อาร์พิน่าก็มีบทบาทต่ออาณาจักรหลายด้านอยู่นะ โดยเฉพาะเรื่องการแพทย์ที่สร้างชื่อเสียงให้เธอ นอกจากนี้ก็ยังมีการส่งเสริมเรื่องดนตรี เธอเป็นคนนำเอาดนตรีแนวร็อคแอนด์โรลมาเผยแพร่ในโลกที่เต็มไปด้วยบทเพลงน่าเบื่อแห่งนี้เองแหละ แล้วก็ยังมีสมาคมนักพยากรณ์ของอาณาจักร เธอคือผู้บุกเบิกการจัดจำแนกประเภท รวบรวมและก่อตั้งสมาคมพยากรณ์แห่งแรกบนแผ่นดินอาณาจักรธารพฤกษาและอาณาจักรรอบ ๆ รวมถึงกำหนดมาตรฐานเป็นรูปธรรม แน่นอนว่าเธอทำได้ด้วยความเชี่ยวชาญดั้งเดิมจากสมัยที่ยังเป็น ‘เทพเจ้า’ นั่นเอง
ถึงอย่างนั้นดูเหมือนว่าชื่อเสียงด้านเอาแต่ใจโดยเฉพาะความเสเพลของเธอจะโด่งดังยิ่งกว่าซะงั้น เพราะมันกลบสิ่งดี ๆ ที่ทำมาเสียหมดสิ้น แทนที่จะมีใครพูดว่า ‘ว้าว นั่นเจ้าหญิงอาร์พิน่าผู้ค้นพบวิธีการรักษาโรคไข้เลือดออกนี่นา’ กลับกลายเป็น ‘เห... เจ้าหญิงอาร์พิน่าอยู่แถวนี้งั้นหรือ สงสัยคงมาคั่วหญิงอีกแล้วมั้ง’ เสียนี่
นอกจากนี้เทพโอลิมปัสที่ข้ามมายังโลกนี้หาได้มีแค่เธอไม่ ยังมีเฮอร์มีสผู้ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่จับตาดูอีกด้วย จะต่างกันก็ตรงที่เทพหัวขโมยผู้นี้ไม่ได้ถูกริบพลังอำนาจ และแม้จะโดนสั่งห้ามไม่ให้ยื่นมือเข้ามายุ่งเด็ดขาด แต่เฮอร์มีสเป็นใครกันล่ะ หมอนี่ดูจะสนุกกับบทนักปราชญ์ปลอม ๆ อย่างเฮอร์มาเป็นอย่างยิ่ง เขาได้สร้างความปวดเศียรเวียนเกล้าให้ใครต่อใครมากพอ ๆ กับทำตัวเป็นประโยชน์แก่อาณาจักรธารพฤกษา ทั้งยังเป็นผู้ช่วยเหลือที่ดีที่สุดที่อาร์พิน่ามีอีกด้วย
เพราะถึงยังไง ชาติก่อนของเธอก็เป็นพี่น้องกับเขานี่นา