แม้วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ปีคริสตศักราช 2047 จะถูกจดจำว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการสูญสิ้นเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่ก็ใช่ว่าไม่มีวันอื่นอีกที่กลายเป็นที่จดจำ ยกตัวอย่างเช่นรายการข่าวฉาวช่อง 4 ในวันต่อมา(15 กุมภาพันธ์)นั่นไง สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนั้นได้ตอกตะปูแห่งความสิ้นหวังและถือเป็นการเปิดศักราชของยุคหลังโลกาวินาศอย่างแท้จริง
แอนน์ เวฟเวอรี่ถูกทำร้ายโดยแมงมุมยักษ์สีแดงน้ำเงินในห้องส่งระหว่างอัพเดตข่าวการแพร่ระบาดของเชื้อซอมบี้ทั่วประเทศ ไม่มีใครรู้ว่าแมงมุมตัวนั้นมาจากไหนหรือเกิดมาได้อย่างไร มันมีขนาดพอ ๆ กับทีวีจอ 24 นิ้ว ร่างกายปกคลุมด้วยเกล็ดแข็งมันวาวสีสดใสบ่งถึงอันตรายยิ่งยวด ขายาวดูบอบบางประดับด้วยหนามสั้น ๆ มากมายซึ่งผู้ชมจะได้ประจักษ์ว่ามันมีไว้เพื่อยึดจับไม่ให้เหยื่อสามารถหนีไปได้
แมงมุมหมายเลขศูนย์กัดหลังคอนางสาวแอนน์ เวฟเวอรี่เกือบขาดจากตัวท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของเจ้าหน้าที่ในห้องส่งกับบรรดาผู้รอดชีวิตทั่วประเทศ พิธีกรสาวผู้โชคร้ายล้มลงเลือดทะลักยิ่งกว่าท่อประปาแตก เธอขาดใจตายทันทีพร้อมกับแมงมุมหมายเลขศูนย์ตัวนั้น ทุกอย่างหยุดนิ่งอยู่เป็นนาทีหรืออาจมากกว่า หรือไม่ทั้งหมดก็เป็นเพียงความรู้สึกที่หลอกลวงว่าเนิ่นนานเท่านั้น ไม่มีใครทำอะไรราวกับวิญญาณของพวกเขาถูกดึงออกไปเสียแล้ว ไม่แม้จะขยับกล้องหลบจากร่างจมกองเลือดนั่นด้วยซ้ำ แต่เพราะอย่างนั้น การกำเนิดของหนึ่งในการกลายพันธุ์ที่เลวร้ายที่สุดจึงถูกถ่ายทอดสู่สายตาผู้รอดชีวิตโดยไม่พลาดสักวินาทีเดียวและบดขยี้ความหวังจนสิ้นซาก
ร่างแน่นิ่งเกิดสั่นกระตุกบ้าคลั่งครู่หนึ่ง แอนน์กลับลุกขึ้นมาทว่าไม่ใช่ในฐานะพิธีกรหญิงมากเสน่ห์ผู้เคยกุมหัวใจหนุ่ม ๆ จำนวนมากอีกต่อไป เรือนร่างผอมเพรียวจากการออกกำลังกายเป็นประจำปรากฏตุ่มขึ้นทั่วทุกตารางนิ้ว(ยกเว้นศีรษะที่ห้อยต่องแต่งอยู่) ตุ่มเหล่านี้บวมเป่งในอัตราเร็วที่น่ากลัว เมื่อมันมีขนาดเท่ากำปั้นก็จะมีตุ่มเล็ก ๆ ผุดขึ้นบนตุ่มใหญ่นั้นอีกที ไม่นานนัก แค่ไม่ถึงนาที ร่างกายซึ่งเคยน่าหลงใหลก็แปรเปลี่ยนเป็นคนอ้วนน้ำหนักสัก 200 กิโลกรัมพร้อมผิวหนังเขียว ๆ ม่วง ๆ ช้ำเลือดช้ำหนอง
จากนั้นหล่อนก็ระเบิด
ราวกับการลอกคราบจากรังไหม ผิวหนังฉีกขาดเผยสัตว์ประหลาดภายในนั้น แรกทีเดียวเจ้าสิ่งนั้นขดตัวเป็นก้อนกลมมีลักษณะคล้ายเม่นตัวเท่าลูกช้างแรกคลอด ก่อนจะค่อย ๆ ยืดขาทั้งแปดข้างออกราวกับสิงโตที่ลืมตาตื่นและอวดเขี้ยวเล็บ กลายเป็นว่ามันคือแมงมุมสูงสามเมตรครึ่งยามยืนด้วยขาแมลงตามปกติ สิ่งที่ดูเหมือนหนามยามขดเป็นก้อนแท้จริงแล้วคือเส้นขนบนแผ่นเกราะห่อหุ้มร่างกาย แผ่นเกราะสีแดงเข้มตัดกับดำสนิทขับเน้นความอันตรายทั้งที่ไม่จำเป็นเลยสักนิด ใครมันจะไปคิดว่าแมงมุมสูงกว่าสามเมตรที่เพิ่งระเบิดจากร่างผู้หญิงคนหนึ่งนั้นน่ารักน่าชังเหมือนหมาชิวาว่ากันล่ะ ไม่มีทางอยู่แล้ว
เจ้าแมงมุมที่เกิดจากศพของแอนน์ เวฟเวอรี่ถูกเรียกว่า เรด เว็บบ์ แอนน์ ในเวลาต่อมา และก็ไม่ใช่แค่เจ้านั่นตัวเดียวแต่รวมไปถึงลูกหลานที่เกิดจากมันอีกที เรด เว็บบ์ แอนน์ผิดกับผู้ติดเชื้อกลายพันธุ์ประเภทอื่น ๆ ตรงที่มันเกิดมาเพื่อล่ามนุษย์เพียงอย่างเดียว ข้อมูลนี้ได้รับการยืนยันแล้วว่าเรด เว็บบ์ แอนน์รักเสียงกรีดร้องของมนุษย์เป็นพิเศษจึงทำให้มันเมินซอมบี้และผู้ติดเชื้อกลายพันธุ์ชนิดอื่นแทบจะโดยสิ้นเชิง
หากคุณต้องเผชิญหน้ากับเรด เว็บบ์ แอนน์ก็ขอกล่าวคำไว้อาลัยล่วงหน้าเลยแล้วกัน รวมทั้งขอภาวนาให้คุณตายก่อนที่มันจะจับคุณได้ เรด เว็บบ์ แอนน์มีนิสัยชอบเก็บมนุษย์ไว้เป็น ๆ เพื่อฟังเสียงโหยหวนของเหยื่อได้ทุกเวลาตามต้องการ วิธีกินอาหารของมันมีอยู่สองแบบ ได้แก่การใช้น้ำย่อยละลายอวัยวะเหยื่อแล้วดูดกินของเหลวด้วยส่วนหัวแมงมุม กับการฉีกเคี้ยวสด ๆ ด้วยหัวจากสมัยที่ยังเป็นมนุษย์ แต่ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็แน่นอนว่ามันต้องเริ่มต้นกับอวัยวะส่วนที่สร้างความเจ็บปวดได้มากที่สุดโดยไม่ทำให้เหยื่อตายอยู่ดีนั่นเอง
หนึ่งในการโจมตียอดนิยมของเรด เว็บบ์ แอนน์ได้แก่ระเบิดหนามรัศมีรอบทิศทางซึ่งเชื่อกันว่าสามารถทำระยะไกลสูงสุดได้ถึง 500 เมตรเลยทีเดียว(แต่บางทีก็พูดเว่อกันไป) จุดที่น่ากลัวของหนามไม่ได้อยู่ที่พลังทำลายล้างโดยตรง ทว่าคือปรสิตที่อาศัยในนั้นต่างหาก โดยมนุษย์หรือสัตว์ที่ถูกปรสิตสิงร่างจะกลายเป็นตัวอ่อนของเรด เว็บบ์ แอนน์ที่เรียกว่าเรดลาร์วา และเจ้าเรดลาร์วานี่เองที่จะพัฒนากลายเป็นเรด เว็บบ์ แอนน์ตัวต่อไป
บันทึกโดย ShittyBang_2009 แห่งกลุ่มอาลักษณ์วันสิ้นโลก ฉบับแก้ไขครั้งที่ 2
1
คลาร่าไม่เสียเวลาคิดด้วยซ้ำ เธอตะโกนบอกให้ทุกคนวิ่ง และอาจเรียกว่าเป็นโชคดีของพวกเธอก็ได้ที่ตัดสินใจพุ่งไปทางประตูโกดังอย่างพร้อมเพรียงราวกับทุกคนใช้สัญชาตญาณเดียวกันในการตัดสินใจ หญิงสาวทุ่มสุดตัวกระแทกประตูก่อนสะดุดหัวทิ่มไปข้างหน้าวินาทีเดียวกับที่แมงมุมหมายเลขศูนย์ผอมบางขนาดเท่าทีวีจอแบนตัวหนึ่งทิ้งตัวจากเพดานลงมายังจุดที่ศีรษะเธออยู่เมื่อวินาทีก่อน แต่ก็เป็นความซวยของบิ๊กเจที่ดันวิ่งมาตรงนั้นพอดี กระนั้นปฏิกิริยาของเขาก็เร็วพอยกไม้หน้าสามขึ้นขวางสัตว์ประหลาดตัวนั้นไม่ให้มันกินหน้าตนได้ทันท่วงที
ลูซินด้าชนกับร่างอ้วนใหญ่ของสามีก่อนจะล้ม แมงมุมหมายเลขศูนย์สีแดงน้ำเงินสดใสอีกสามตัวโผล่จากด้านหลังชั้นวางสินค้าที่ว่างเปล่าราวกับพวกมันคอยอยู่ตรงนั้นมาแล้วแต่แรก ซึ่งก็อาจเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ก็ได้ แมงมุมหมายเลขศูนย์เหล่านี้เป็นโมเดลเดียวกับตัวที่กัดแอนน์ เวฟเวอรี่ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ปี 2047 ที่เหล่าผู้รอดชีวิตจะมารู้กันทีหลังว่าคือตัวอ่อนที่ถือกำเนิดโดยการวางไข่(ขณะที่เรด เว็บบ์ แอนน์มาจากการกลายพันธุ์ด้วยปรสิตในหนาม) พวกมันเป็นทั้งทหารและเครื่องมือการแพร่พันธุ์นอกเหนือจากปรสิต จะว่าไปแล้วการที่มันจะตายทันทีหลังกัดเหยื่อทำให้ไม่ต่างอะไรจากเฟซฮักเกอร์ที่เสร็จสิ้นการวางไข่ในตัวเหยื่อแล้วนั่นเอง
เกลวิ่งย้อนกลับไปทั้งที่เพิ่งผ่านประตูตามคลาร่าเข้ามาในส่วนโกดัง ชายวัยสามสิบกลางเหวี่ยงดาบค้อน(มันคือมีดมาเชเต้มัดติดกับค้อนหัวกลมด้วยลวดหนาม)ฟาดแมงมุมตัวหนึ่งกระเด็น เขาดึงแขนลูซินด้าลากหล่อนหลบแมงมุมอีกตัวอย่างหวุดหวิดตอนที่แมงมุมตัวที่สามไต่กำแพงมาใกล้จนหวิดจะใช้ขาหนามทิ่มตาลูซินด้าได้แล้ว ทว่าก่อนที่มันจะเข้าถึงตัวใครสักคน ปลายไม้หน้าสามก็กระแทกกลางลำตัวผลักมันออกไป บิ๊กเจร้องคำรามด้วยความโกรธ
เสียงร้องแหลมสูงทรงพลังราวเข็มน้ำแข็งแหลมเปี๊ยบเสือกพรวดทะลุรูหู คนทั้งสามไม่ทันตั้งตัวถึงกับเซเหมือนถูกตีที่หัว ดีที่คลาร่าอยู่หลังประตูในจังหวะที่มันดีดปิดกลับเกือบสนิทพอดิบพอดีจึงได้รับผลกระทบน้อยกว่าคนอื่น กระนั้นเธอก็ยังถึงกับทรุดกลับลงไปคุกเข่าเลยทีเดียว คลาร่าขบฟันแน่น ฝืนต้านความหวาดกลัวเยียบเย็นซึ่งไหลเวียนแทนเลือดไปเสียแล้วลุกยืนขึ้น รู้สึกว่าอาวุธในมือชื้นเหงื่อตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้นั้นช่างเล็กจ้อยเหลือเกิน
หญิงสาวพรวดพราดผลักประตูกลับไปพอดีกับที่เจ้าเรด เว็บบ์ แอนน์หยุดระเบิดเสียงหวีดร้องแล้วเริ่มไต่ลงมาจากกลุ่มก้อนใยที่ถักทอเป็นรังทรงไฮเพอร์โบลา แมงมุมตัวโตพอกับแรดเต็มวัย ร่างกายเต็มไปด้วยขนแหลมคม ลูกตาดำทั้งลูกจำนวนแปดดวงบนศีรษะแมงมุมสะท้อนความลี้ลับกระหายเลือด เขี้ยวมหึมาพวกนั้นเชื่อว่าสามารถตัดแขนขามนุษย์ได้เหมือนขนมปังกรอบ แต่ถ้าคิดว่าความน่าสะพรึงของมันจะหมดเพียงเท่านี้ก็บอกเลยว่าผิดถนัด เพราะเหนือตาน้อยใหญ่ทั้งแปดดวงขึ้นไปยังมีอีกหนึ่งศีรษะขนาดเล็กกว่าประดับอยู่ ศีรษะซึ่งมีเค้าโครงจากครั้งยังไม่ได้กลายเป็นสัตว์ประหลาด ทว่าก็แค่โครงส่วนใหญ่เท่านั้น
กะโหลกมนุษย์แดงเข้มสว่างเรืองรองในความมืดประหนึ่งอัญมณีกำลังลุกไหม้ เนื้อหนังคงเหลือบางส่วนทว่าก็มีสภาพเน่าเฟะเต็มที คลาร่าแน่ใจว่าฟันรูปร่างแบบหัวดินสอแหลมเปี๊ยบ 30 กว่าซี่พวกนั้นคงไม่ได้เป็นมาตั้งแต่สมัยมนุษย์หรอก ลูกตาสีดำทั้งลูกกลอกกลิ้งในเบ้าราวกับไม่มีเส้นเอ็นใด ๆ ยึดอยู่เลย ม่านตาแดงก่ำผลุบ ๆ โผล่ ๆ บ้างก็ขยับออกมาให้เห็น บางทีก็หมุนเข้าไปซ่อนในเบ้า
คลาร่ามีเวลาแค่ตกตะลึงกับตัวประหลาดสยดสยองตอนที่เรด เว็บบ์ แอนน์ยิงส่วนกะโหลกศีรษะมนุษย์ของมันมาใส่ นั่นเป็นจังหวะแห่งปาฏิหาริย์เลยทีเดียว ที่ท่อเหล็กในมือเธอตั้งตำแหน่งตรงกับปากที่พุ่งมางับพอดิบพอดี ลำคอซีกขวาเลยน่าจะแค่มีรอยพกช้ำเท่านั้น(แต่ก็เจ็บเป็นบ้า คงทิ้งรอยน่าเกลียดเป็นอาทิตย์แหง ๆ ...ถ้ารอดไปได้นะ) ถึงงั้นพละกำลังเทียบได้กับกำปั้นหนัก ๆ ของแชมป์โลกก็ทำหญิงสาวตัวลอยชนประตูในมุมเฉียงแล้วกระเด็นกลับเข้าไปล้มกลิ้งในห้องโกดังอีกครั้ง
บิ๊กเจฉวยโอกาสที่สัตว์ประหลาดแมงมุมยักษ์เปลี่ยนไปสนใจคลาร่ากัดฟันสู้ความเจ็บปวดในหู ลุกและถลันเข้าไปฟาดไม้ฝังตะปูใส่กระดูกสันหลังที่ยืดยาวอย่างกับสายเคเบิลเชื่อมระหว่างกะโหลกมนุษย์กับศีรษะแมงมุมสุดแรง เขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงร้องคำรามปลุกใจของตัวเองด้วยซ้ำ ขาทั้งแปดของเรด เว็บบ์ แอนน์งอเข้าหากันแทบจะทันที ร่างมหึมาที่อยู่ใกล้กระทั่งได้กลิ่นเหม็นเน่าสั่นระริกและผงะออกห่างเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าการโจมตีของเขาคงได้ผลไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
บิ๊กเจอาศัยจังหวะนั้นคว้าหลังเสื้อภรรยาตนแล้วโยนหล่อนใส่ประตูโกดัง คลาร่าเพิ่งลุกกลับขึ้นมาอ้าแขนรับตัวลูซินด้าไว้ได้ทัน เรด เว็บบ์ แอนน์หดกระดูกสันหลังดึงกะโหลกมนุษย์กลับไปเก็บบนหน้าผากก่อนโถมใส่ชายผู้รอดชีวิตทั้งสอง ซึ่งพวกเขาเองก็ไม่ได้มัวรีรอให้มันเข้ามาฆ่าอย่างใด ต่อให้สภาพตอนนี้จะไม่เอื้อเท่าไหร่ ทว่าคนทั้งคู่ก็พุ่งกระโจนตามคลาร่ากับลูซินด้ามาด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี
ขาหน้าทรงพลังเจาะทีเดียวทะลุกำแพง พลาดศีรษะโพกผ้าของบิ๊กเจไปอย่างเฉียดฉิว ชายร่างใหญ่เอี้ยวตัวกลับหลังหมายจะใช้ไม้หน้าสามรับการโจมตีอะไรก็ตามที่จะตามมา นั่นเป็นการเคลื่อนไหวโดยสัญชาตญาณล้วน ๆ กระนั้นการเคลื่อนไหวปุบปับอาศัยเพียงปฏิกิริยาตอบสนองเพียงอย่างเดียวกลับส่งผลให้เขาสะดุดขาตัวเองเสียหลักคว่ำตรงหน้าประตูโกดังตรงนั้นเอง
เกลโชคร้ายกว่า เขาดันวิ่งไปติดระหว่างขาหน้าทั้งสองพอดิบพอดี คลาร่าได้ยินเสียงร้องของชายหนุ่มระหว่างพยายามปัดป้องหนามบริเวณปลายขาที่สะบัดไปมาด้วยอาวุธเล็ก ๆ ในมือพลางหลบหลีกคมเขี้ยวของปีศาจไปด้วย แสงเรืองรองจากกะโหลกบนหัวเรด เว็บบ์ แอนน์ขับเน้นความหวาดผวาให้ดูเลวร้ายลงหลายเท่าตัว
พลังงานบางอย่างแล่นพล่านในตัวหญิงสาว คลาร่ากระชับอาวุธย้อนไปช่วยเกล เพียงแต่แค่เธอโผล่หน้าผ่านประตูเท่านั้น ชายหนุ่มก็ตะโกนสวนมาดังลั่น อาจดังเกินไปด้วยซ้ำเนื่องจากประสาทหูที่ยังบาดเจ็บจากเสียงร้องแหลมของกะโหลกบนหัวแมงมุมยักษ์ก่อนหน้านี้
“อย่าเข้ามา!!!” เสียงของเกลเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “บิ๊กเจ!”
รู้ตัวอีกที เอวคลาร่าก็ถูกรวบในอ้อมแขนแข็งแรงของชายสูงวัย บิ๊กเจคว้าตัวหญิงสาววิ่งเข้าโกดังไปพร้อมกัน ซึ่งกว่าที่เธอจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น คนทั้งสามก็ออกห่างจากโซนซูเปอร์มาไกลแล้ว
เกลยอมใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อให้พวกเธอสามารถหลบหนีจากเรด เว็บบ์ แอนน์กับลูก ๆ ของมันได้!
“ไม่-” คลาร่าอ้าปากจะห้ามบิ๊กเจ หญิงสาวอยากให้เขาปล่อยตนลงเพื่อจะได้ย้อนกลับไปช่วยเกล เธอยังไม่ได้ยินเสียงกรีดร้องของเขา นั่นเป็นสัญญาณที่ดีใช่ไหมที่ไม่มีเสียงกรีดร้องก้องตามมา ไม่มีเสียงกรีดร้องก็หมายความว่าเจ้าสัตว์ประหลาดนั่นยังไม่ได้จัดการกับเขา-
ตอนนั้นเองที่ไม้เบสบอลเหวี่ยงจากไหนไม่รู้กระทบหน้าแข้งบิ๊กเจ ชายร่างใหญ่หน้าคะมำทำคลาร่าไถลไปหยุดแทบเท้าใครคนหนึ่ง
“ดูสิพวกเรา ผู้หญิงล่ะ” ชายผมตั้งฟันหลอหน้าตาอัปลักษณ์ที่สุดที่เธอเคยเห็นใช้ด้ามปืนทุบศีรษะคลาร่า จากนั้นทุกอย่างก็มืดมิดไปหมด