แสงอาทิตย์อ่อน ๆ ของแดดยามเช้าสาดทอผ่านกระจกของรถไฟฟ้า กระทบเข้าที่ใบหน้าของฉันเบา ๆ แต่ไม่รู้ว่าทำไมหัวใจของฉันถึงเต้นแรงกว่าปกติเล็กน้อย อาจเป็นเพราะอากาศวันนี้ที่เย็นกว่าปกติ กลิ่นอายของปลายฝนต้นหนาวเริ่มแตะผิวเนียนจนทำให้เผลอนึกถึงเตียงนุ่ม ๆ และผ้าห่มขนแกะอุ่น ๆ ที่บ้านขึ้นมาทันที
“อยากกลับไปนอนห่มผ้าจัง…” ฉันพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ในขณะที่กำลังก้าวลงจากรถไฟฟ้าในเวลาเจ็ดโมงครึ่งพอดี
วันนี้เป็นวันแรกของการย้ายทีมใหม่ หลังจากที่ฉันยื่นคำขอไปหลายต่อหลายครั้ง ในที่สุดฉันก็ได้ย้ายทีมตามที่ใจต้องการ
ตำแหน่งนักวิเคราะห์ระบบแบบฉันต้องทำงานร่วมกับคนมากมาย อยู่แล้ว แต่ฉันก็อดหวังไม่ได้ว่าจะได้อยู่ในทีมที่บรรยากาศดีและร่วมงานกันได้อย่างสบายใจ
ไม่ใช่ว่าเพื่อนทีมเก่าจะไม่ดีนะ แต่เอาเป็นว่าฉันไม่อยากเก็บความรู้สึกเก่า ๆ มาติดใจในวันแรกของการเริ่มต้นใหม่ดีกว่า
วันนี้เป็นวันดีทั้งที อุตส่าห์ตื่นเช้ากว่าปกติเพื่อเตรียมตัวเริ่มงานกับทีมใหม่ ควรคิดถึงแต่เรื่องดี ๆ จะดีที่สุด
ฉันสูดอากาศเย็น ๆ ยามเช้าเข้าปอดเพื่อรีเซ็ตความคิด ก่อนจะก้าวเท้าตรงไปยังบริษัท สถานที่ที่เต็มไปด้วยผูกพัน ปะปนทั้งเรื่องดีและไม่ดีมาตลอดหลายปีที่ทำงานที่นี่
แต่เช้านี้ฉันหวังเหลือเกินว่า การเริ่มต้นใหม่จะเป็นเหมือนระบบที่เพิ่งถูกรีบูต พร้อมให้ทำงานได้ดีขึ้นกว่าเดิม
โดยที่ฉันไม่รู้เลยว่า ใครบางคนกำลังจะเข้ามาเปลี่ยนโครงสร้างของระบบนั้นไปตลอดกาล