Final Curve : Number 7 Forever. หมายเลข 7 ตลอดกาล

ตอนที่ 2: หัวใจดวงนี้พร้อมเสมอ

👁️ 16 อ่าน
22px

การซ้อมทีมอย่างพร้อมเพรียงวันแรกของตฤณและผู้เล่นทีมชาติไทยอีก 3 คน เป็นไปอย่างเข้มข้น แม้ทั้ง 4 จะเข้าแคมป์ช้ากว่าเพื่อน 1 เดือน แต่สภาพความฟิตก็ยังตามคนอื่นทันอย่างไม่ยากนัก

“เอาล่ะวันนี้จะเป็นการซ้อมแท็คติกแล้วนะ  พวก 4 คนนั้นก็ตามเพื่อนให้ทันด้วยล่ะ”

ดนัยพูดถึงกลุ่มผู้เล่นทีมชาติที่มาเข้าแคมป์หลังเพื่อน เพราะการซ้อมได้ลงรายละเอียดแท็คติกไปกว่าสัปดาห์แล้ว

“มาทีหลังก็อย่ามาเป็นตัวถ่วงนะพี่ชาย อีกไม่กี่อาทิตย์ทีมเราจะแข่งแล้วนะ”

กอนซาโล่ เรย์น่าพูดพลางยิ้มให้ตฤณอย่างกวนๆ

“อืม....ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันตามนายทันแน่พวก”

ทั้งคู่ลงสนามซ้อมโดยอยู่ในทีมคนละชุด ตฤณไปอยู่กับกลุ่มตัวสำรองและทีม U19 ที่ถูกผลักดันขึ้นมา

“ขอชมพัฒนาการหลังไปทีมชาติมาหน่อยนะครับพี่ตฤณ”

ติอาโก้ที่อยู่อีกฝั่งมาร่วมหยอกกัปตันทีมด้วย ตฤณเองสังเกตุว่าติอาโก้ที่เคยมีหุ่นตันๆด้วยกล้ามเนื้อมหาศาลกลับดูรูปร่างเพรียวลงจนเห็นได้ชัด

การซ้อมผ่านไปราว 60 นาที รายละเอียดของแผนการเล่นมีการปรับเปลี่ยนจากฤดูกาลก่อนไปมาก ทั้งตฤณ, ณวิริศ, ยานนิคและวิฬาร์วิทย์ ยังตามการเล่นของเพื่อนๆไม่ทันอยู่มาก

“โอ้ย! แท็คติกใหม่นี่เข้าใจยากชะมัด”

ณวริศที่ยังสับสนกับการยืนตำแหน่งหลายครั้งเช่นเดียวยานนิคและวิฬาร์วิทย์ มีเพียงตฤณที่ยังพอจะตามทันเพื่อนคนอื่นอยู่

“ค่อยๆปรับตัวไป เรามาทีหลังก็คงต้องตั้งใจกันมากหน่อยนะ”

ตฤณปลอบใจรุ่นน้องทั้ง 3 คน แต่ในใจยังรู้สึกกังวลกับสถานการณ์ในทีมอยู่บ้าง

“คนอื่นๆทำได้ดีหมดเลย กระทั่งน้องที่ชื่อปราณก็เล่นตำแหน่งของเราได้ยอดเยี่ยมจริงๆ ไม่แน่ตำแหน่ง 11 ตัวจริงอาจจะไม่การันตีให้ใครเลยก็ได้”

ปรีซีซั่นสุดโหดยังคงดำเนินต่อไป นักเตะทุกคนเริ่มประสานเป็นเนื้อเดียวกันมากขึ้น ตฤณสังเกตว่าการมาของนักเตะใหม่ช่วยยกระดับการซ้อมของทีมได้มาก

“ดูแล้วคู่แข่งในลีกคงแปลกใจกับพวกเราไม่น้อยนะครับว่าไหมพี่ตฤณ?”

ติอาโก้ชวนตฤณคุยในระหว่างวิ่งจ๊อกกิ้งเพื่อผ่อนคลายหลังซ้อมเสร็จ

“ฉันก็ว่างั้น ฤดูกาลก่อนเราเล่นแบบฉาบฉวย สู้ด้วยกลยุทธแปลกๆที่คู่แข่งรับมือยาก แต่ครั้งนี้พวกเราเน้นเกมบุกที่หลากหลายกว่าเดิม”

“คุณมิเกลเข้ามานี่ช่วยเพิ่มมิติในแดนกลางขึ้นเยอะเลยนะครับ”

ตฤณหันไปมองกองกลางชาวเวเนซูเอล่าที่วิ่งอยู่ข้างหน้าของเขาด้วยความชื่นชม

“ระดับของเขามันสูงกว่าพวกเรามาก เอาจริงๆถ้าไม่มีเหตุการณ์นั้น เขาก็คงเป็นตัวสำคัญของทีมเมสตาย่าอยู่”

นั่นสิครับพี่ ว่าแต่คุณมิเกลยังเล่นได้เต็มประสิทธิภาพจริงๆใช่ไหมครับ

ติอาโก้มีแววตาที่ดูกังวลกับเพื่อนร่วมทีมคนใหม่นี้อยู่

“ไม่ต้องห่วงหรอก ทีมแพทย์ของสโมสรเราอยู่ในระดับชั้นยอด การที่ดึงเขามาได้แสดงว่าเช็คกันดีแล้ว”

หลังซ้อมเสร็จตฤณแยกตัวไปที่ร้านกาแฟของสโมสร เขาพบกับมิเกล คอนเทรราสที่นั่งอยู่ก่อนแล้วจึงใส่หูฟังอัจฉริยะเพื่อช่วยแปลภาษาแล้วขอเข้าไปร่วมโต๊ะด้วย

“สวัสดีครับคุณมิเกล”

“ว่าไงคุณกัปตันทีม ชื่อตฤณสินะฉันจำได้”

กองกลางวัยเก๋าหันตอบกลับด้วยความเป็นมิตร ทำให้ตฤณที่ยังเกร็งอยู่บ้างเริ่มรู้สึกว่าตีสนิทได้ง่ายขึ้น

“ปรับตัวกับที่นี่ได้ดีขึ้นแล้วใช่ไหมครับ?”

“อืม ถึงจะร้อนชื้นไปหน่อยแต่ฉันก็ชอบนะ โดยรวมก็สบายมาก ฉันนึกถึงบ้านเกิดเลย”

“ดีใจที่คุณชอบครับ ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยเหลือก็บอกได้เลยนะครับ”

“คงมีแค่แนะนำเมนูอาหารไทยเด็ดๆนี่แหละ ฮ่าๆๆ”

มิเกล คอนเทรราสพูดแล้วก็จับมือกับเขาแน่น ตลอดเวลาที่ย้ายมาไม่ค่อยมีใครเข้ามาพูดคุยกับเขามากนักการที่ตฤณมาหาอย่างเป็นกันเองทำให้รู้สึกดีขึ้นมาก ตฤณก็รู้สึกถูกชะตากับนักเตะจอมเก๋าคนนี้ไม่น้อย

“ผมถามอะไรคุณตรงๆได้ไหมครับ? คุณมิเกล”

“ได้สิ แต่ฉันขอเดานะว่านายจะถามว่าทำไมฉันถึงมาที่นี่สินะ”

ตฤณพยักหน้าตอบรับ ทำให้นักเตะชาวละตินตอบคำถามที่ตฤณไม่ได้ถามกลับมา

“ฉันมาเพื่อจะให้ตัวเองมีโอกาสไปฟุตบอลโลกซักครั้ง”

ตฤณแทบไม่เชื่อหูตัวเอง สำหรับเขาการมาเล่นในไทยลีกกับการที่อยู่ในลา ลีกาสเปนนั้น มาตรฐานย่อมต่างกันสุดขั้วอยู่แล้ว โค้ชทีมชาติคงเลือกนักเตะที่เล่นในเกมระดับสูงมากกว่า คนที่มาเล่นในลีกโนเนมอย่างไทยลีก

“นายก็คงถามอีกว่าถ้าเป้าหมายของฉันเป็นแบบนั้น ฉันอยู่ที่เมสตาย่าคงดีกว่าสินะคุณกัปตันทีม”

“ครับ ผมคิดแบบนั้นจริงๆ”

มิเกล คอนเทรราสมองไปที่ทีวีในร้านกาแฟซึ่งกำลังเปิดคลิปผลงานของทีมชาติไทยในเอเชี่ยนคัพที่ผ่านมาเป็นจังหวะที่ตฤณยิงใส่ทีมชาติจีนพอดีแล้วจึงพูดต่อ

“นายก็รู้ว่าที่นั่นมีนักเตะฝีเท้าดีเพียบ ฉันเองจะสอดแทรกขึ้นไปด้วยอายุตอนนี้ไม่ใช่ง่ายๆ”

“แต่คุณก็ยังไปเล่นในลีกยุโรปอื่นๆได้อยู่นี่ครับคุณมิเกล”

“นายก็รู้ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉันเมื่อเกือบ 3 ปีก่อน”

ตฤณพยักหน้าเบาๆอยู่ 2-3 ครั้งเป็นสัญลักษณ์ว่าทราบดีว่าเกิดอะไรขึ้น

“ตั้งแต่ล้มคาสนามไปคราวนั้น ฉันต้องใส่เครื่องกระตุ้นหัวใจ (pacemaker)เอาไว้ตลอดเวลา ร่างกายฉันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว กองกลางจอมลุยที่คนอื่นตั้งฉายาให้มันก็ได้ตายไปตั้งแต่ตอนนั้นเหมือนกัน”

มิเกล คอนเทรราส จิบเลมอนโซดาไป 1 อึก เพื่อความสดชื่น อาการที่เขาเป็นทำให้ไม่สามารถดื่มกาแฟได้เหมือนคนอื่นเช่นกัน

“แน่นอนทีมเมสตาย่าให้ฉันอยู่ไปได้จนครบสัญญาที่จะหมดปีหน้า แต่โอกาสที่ฉันจะได้เล่นมันแทบจะเป็น 0 ไม่มีใครกล้าเสี่ยงหรอก”

“แล้วคุณมิเกลเชื่อมั่นว่ามาอยู่กับพวกเราแล้วโค้ชทีมชาติจะหันมามองจริงเหรอครับ?”

นักเตะวัยเก๋ายิ้มราวพี่ชายที่ต้องคอยตอบคำถามของ เจ้าหนูทำไม แต่คำตอบของเขาก็ทำให้ตฤณได้เข้าใจทุกอย่างมากขึ้น

“นายอย่าคิดว่าฟุตบอลลีกเอเชียด้อยเลย ในสเปนชื่อของพัคคังจุนกับเอ็นโซ่ ยามะอิจิ ดาวโรจน์แห่งเอเชียกระทั่งทีมใหญ่ๆอย่างคาตาลุนญ่ายังสนใจ แล้วรายการเอเชี่ยนคัพที่ผ่านมา แมวมองจากยุโรปก็มากันเพียบ เพราะงั้นรายการสโมสรเอเซียก็จะต้องมีแมวมองจากทั่วโลกให้ความสนใจอยู่แล้ว”

“แสดงว่าคุณมาอยู่กับพวกเราเพราะมีโอกาสเล่น ACL elite สินะครับ”

“ใช่ ถ้าฉันเล่นรายการนี้ได้ดีต่อเนื่อง โอกาสของฉันที่จะกลับไปเล่นทีมชาติก็มี 100%”

“จริงด้วยครับ แล้วทีมชาติเวเนซูเอล่าของคุณก็ยังมีลุ้นได้โควต้าไปฟุตบอลโลกอยู่ด้วย”

มิเกลยกมือเบรกคำพูดของตฤณไว้พร้อมกล่าวแย้ง

“ยังหรอก รอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้แค่เริ่มต้นไม่กี่เกม แต่ฉันก็มั่นใจนะว่าสไตล์การเล่นใหม่ที่ฉันพัฒนามาตลอด 2 ปีจะช่วยทีมได้”

ตฤณยังคาดเดาไม่ออกว่าการที่เขามีปัญหาหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันเมื่อ 3 ปีก่อน ในตอนนี้วิธีการเล่นของเขาจะเปลี่ยนไปจากกองกลางจอมบู๊มากแค่ไหน

“ว่าแต่นายเถอะคุณกัปตัน ฉันเห็นการเล่นของนายในทีมชาติมาหมดแล้วนะ บอกคำเดียวว่าฉันประทับใจ เห็นนายแล้วนึกถึงตัวเองเมื่อก่อนเลย”

ตฤณก้มศีรษะลงน้อมรับคำชมจากนักเตะดีกรี ลา ลีกา ก่อนที่จะกล่าวตอบ

“พูดกันตามตรง คุณมิเกลก็เป็นหนึ่งในไอดอลของผมเหมือนกันครับ สไตล์อยู่ทุกที่ๆทีมต้องการ ผมก็ศึกษาจากเกมที่คุณพาทีมชนะทีมคาตาลันนั่นล่ะครับ”

มิเกลสีหน้าและแววตาเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนที่จะตอบกลับแบบผู้มีประสบการณ์มาก่อน

“ฉันขอบใจนะตฤณ  เรื่องของนายฉันก็รู้มาบ้างจากคุณหนูคนสวยหลานท่านประธาน แต่ก็หวังว่านายจะรู้ว่าตัวเองเสี่ยงกับอะไรอยู่นะ”

คำเตือนของมิเกลเหมือนแทงเข้าไปกลางใจของตฤณ อาจเพราะเป็นบุคคลต้นแบบของเขาด้วยทำให้คำพูดมีน้ำหนักมากขึ้น

“ผมยินดีเสี่ยงครับคุณมิเกล บอกตามตรงถึงผมจะมาไกลเกินฝัน แต่ผมก็อยากจะไปยืนในระดับโลกแบบที่คุณตั้งใจเหมือนกันครับ”

มิเกล คอนเทรราสสัมผัสได้ถึงพลังใจอันแน่วแน่ของตฤณ ยิ่งคุยก็ยิ่งรู้สึกว่ากัปตันทีมเจ้าพระยาบราโว่คนนี้เหมือนกับเป็นตัวเขาในหลายปีก่อนไม่มีผิด

“เยี่ยมมากคุณกัปตันทีม ถ้างั้นสัญญากับฉันนะว่าเราจะไปเจอกันที่ฟุตบอลโลก”

เหลือเพียง 1 สัปดาห์เกมเพลย์ออฟของ ACL elite ที่เจ้าพระยาบราโว่จะต้องรับการมาเยือนของเป่ยจิงวอร์ริเออร์จะเริ่มขึ้น ทีมของดนัยผ่านการอุ่นเครื่องมา 2 เกมผลการแข่งขันและฟอร์มการเล่นเริ่มเข้ารูปเข้ารอยมากขึ้น

“เราอุ่นเครื่องกับสโมสรเกาหลีมา ดูแล้วทุกคนก็น่าจะพร้อมนะครับโค้ช”

กิจชัยกางสถิติการเล่นของแต่ละคนออกมาเพื่อวิเคราะห์ร่วมกับดนัย

“อืม...แต่ก็นะเรารู้กันดีอุ่นเครื่องกับเกมจริงจังมันก็ต่างกันเยอะ ฉันก็หวังแค่ว่าเราจะทำได้ดีเหมือนที่ซ้อม”

“หนักใจเหมือนกันนะครับโค้ชไม่รู้จะเลือกใครลงสนามดี ทุกคนทำได้เยี่ยมหมดเลย”

กิจชัยรู้สึกปลื้มใจกับนักเตะของทีมที่ผ่านมาตรฐานที่ทีมงานโค้ชกำหนดไว้ทั้งหมดในทุกการฝึกซ้อม

“ฉันไม่หนักใจหรอกกิจ สำหรับฉันฟุตบอล 1 เกมมันไม่ได้ใช้แค่ 11 คน แต่เราต้องมี 22 คนที่พร้อมต่างหาก”

ดนัยมองการซ้อมทีมโดยมีตฤณ, มิเกล และเรย์น่า อยู่ในทีมเดียวกันด้วยความเพลิดเพลิน

“3 คนนี้น่าจะพาพวกเราบินสูงนะ เรย์น่าถึงจะขี้เก๊กไปบ้างแต่หมอนี่ก็เป็นกองหน้าที่เก่งจริง ส่วนตฤณกับมิเกลทั้ง 2 คนถ้าไม่รู้มาก่อนฉันคิดว่าเขาเล่นด้วยกันมา 5 ปีแล้วซะอีก”

หลังการซ้อมจบลง ดนัยเรียกประชุมทีมเพื่อพูดคุยสรุปหัวข้อการฝึกซ้อมอย่างที่เคย

“เอาล่ะอีกแค่ 3 วันก็จะถึงเกมเพลย์ออฟแล้ว สำหรับฉันๆว่าทุกคนพร้อมแล้วล่ะ นี่เป็นเป้าหมายสำคัญของทีมเรา เพราะงั้นต้องชนะให้ได้”

ลูกทีมต่างมองมายังดนัยด้วยความเชื่อมั่น โดยเฉพาะกอนซาโล่ เรย์น่าดูจะมุ่งมั่นมากกว่าใครจนตฤณจับอาการได้ เมื่อเลิกซ้อมเขาเดินตีคู่มากับกองหน้าชาวสเปนด้วยความสนิทสนม

“นายดูอยากจะลงสนามใจแทบขาดเลยนะเรย์ มีอะไรอยากเล่ารึเปล่า?”

เรย์น่ายิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับโดยไม่เกี่ยวกับเรื่องที่ตฤณถามเท่าไรนัก

“วันก่อนฉันไปร้านอาหารแถวนี้มาร้านนึง ฝีมือดีเชียววันนี้นายไปกับฉันก็แล้วกัน ไม่ต้องห่วงฉันเลี้ยงเอง”

เรย์น่าเดินตรงไปยังรถโดยไม่ถามความเห็นของตฤณแม้แต่น้อย ทำเอาตฤณถูกมัดมือชกต้องไปกับเขา รถของเรย์น่ามาถึงร้านที่ว่าซึ่งอยู่ในโรงแรมระดับ 4 ดาวในเวลาไม่ถึง 10 นาที

“สั่งได้เต็มที่เลยตฤณ ตั้งแต่ฉันย้ายมายังไม่มีโอกาสได้คุยกับนายนานๆซักที”

ทั้ง 2 คนสั่งอาหารมาหลายเมนู แล้วก็เริ่มรับประทานไปคุยไป

“ถามอะไรหน่อยสิ ทำไมถึงตัดสินใจย้ายมาที่นี่ล่ะเรย์?”

ตฤณยิงคำถามก่อนขณะที่รับประทานเสร็จและพนักงานนำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ

“ก็อย่างที่รู้นะตฤณ ฉันน่ะเรียกว่าล้มเหลวในเจลีกก็ไม่ผิด ทั้งที่มันควรจะเป็นเส้นทางที่พาฉันกลับยุโรป แต่กลับกลายเป็นต้องนั่งข้างสนามเพียงเพราะโชคร้ายไปเจ็บช่วงต้นฤดูกาลก่อน”

ตฤณจำได้ดีถึงช่วงเวลานั้น เพราะทีมเก่าของเรย์น่า อย่างไซตามะ เรดส์ก็มาอุ่นเครื่องกับพวกเขาโดยที่ไม่มีเรย์น่า

กองหน้าชาวสเปนวัย 26 ปียังคงพรั่งพรูความรู้สึกออกมาราวกับเครื่องร้อนได้ที่

“ที่เจ็บใจที่สุดคือไม่ใช่เพราะฉันไม่ดีพอ แต่เพราะมีคนอื่นที่ดีกว่า”

แม้ใบหน้าของเขาจะยิ้มแย้มระหว่างเล่า แต่ว่าตฤณรับรู้ได้ว่าอดีตคู่ปรับคนนี้รู้สึกเจ็บปวดกับช่วงเวลานั้นอยู่มาก

“นายก็รู้นะตฤณ ฉันเองก็ทะนงตัวเองอยู่มาก แต่การที่ต้องตกไปเป็นตัวสำรองของเด็กอายุ 18 ปี แล้วฉันยังต้องยอมรับแม้จะฝืนใจก็ตามว่าเด็กนั่นมันเหนือกว่าจริง มันอึดอัดขนาดไหน”

“นายหมายถึง ชุน มาเอดะ สินะเรย์”

ตฤณรู้สึกหน้าร้อนผ่าวทันทีเมื่อนึกถึงการที่เขาเจอกับนักเตะอัจฉริยะวัย 18 ปีคนนี้เมื่อ 1 ปีก่อน ความรู้สึกหวาดกลัวยังติดอยู่ในใจไม่หายไปไหน

“ใช่ ฉันมาที่นี่ส่วนหนึ่งก็เพราะต้องการไปเล่น ACL Elite แล้วได้แก้มือกับทีมเก่าซักครั้ง”

เรย์น่าเผยความในใจออกมา ซึ่งไม่เหนือความคาดหมายของตฤณมากนัก

“แค่นั้นเองรึ? นี่เรายังไม่รู้เลยว่าต่อให้เข้ารอบลีก เฟส ได้จะจับสลากได้เจอพวกเขารึเปล่านะ”

ตฤณแย้งด้วยเหตุผล ซึ่งเรย์น่าก็พยักหน้ารับ ก่อนจะตอบกลับเขามาบ้าง

“ฉันรู้ดีตฤณ ยิ่งกว่านั้นเจ้าเด็กนั่นดูเหมือนจะมีข่าวย้ายไปยุโรปด้วย เพราะงั้นเหตุผลที่จะไปพิสูจน์ตัวเองกับทีมเก่ามันก็ไม่ใช่เหตุผลทั้งหมดหรอก”

“แล้วมีเหตุผลอะไรล่ะเรย์?”

กอนซาโล่ เรย์น่า หยิบแก้วเสาวรสโซดาขึ้นทำท่าจะชนแก้วกับตฤณแล้วจึงบอกเหตุผลในใจที่สำคัญที่สุดของเขาออกมา

“เพราะฉันอยากเล่นทีมเดียวกันกับนายไงล่ะตฤณ”

คำตอบของอดีตคู่ปรับเรียกรอยยิ้มของตฤณได้เช่นกัน นักเตะชาวสเปนจึงพูดต่ออีก

“ตั้งแต่ดวลกันที่สิงคโปร์ 2 ครั้ง ฉันก็ประทับใจในความสามารถและความใจสู้ของนายแล้วล่ะ อีกอย่างเราคงเคยผ่านอาการบาดเจ็บจนไม่คิดว่าจะกลับมาได้เหมือนกันด้วย บอกตามตรงฉันดูออกเรื่องขาขวาของนายตั้งแต่ที่ไม่ยอมสกัดฉันตอนนั้นแล้วล่ะ”

ตฤณนึกย้อนถึงช่วงเวลานั้นได้แม่นยำราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

“งั้นก็ดีแล้วล่ะเรย์ สำหรับฉันการมีนายเข้ามาร่วมทีม มันก็เหมือนพวกเรามีอาวุธหนักเพิ่ม นายจะต้องเจ็บหัวไหล่แน่เพื่อน”

กอนซาโล่ เรย์น่ารู้สึกงงงันกับคำพูดของตฤณไม่น้อยจึงถามกลับตรงๆ

“ทำไมฉันจะต้องเจ็บไหล่ด้วย?”

ตฤณหัวเราะร่าแล้วตอบกลับด้วยเสียงอันดังว่า

“เพราะนายจะต้องชูถ้วยแชมป์อีกหลายถ้วยร่วมกับฉันไงล่ะ”

นักเตะชาวสเปนหัวเราะตามเสียงดังจนคนในร้านอาหารต่างมองกันเป็นสายตาเดียว ทั้งคู่ลุกขึ้นเพื่อเตรียมตัวกลับที่พัก ตฤณยื่นมือไปหาเรย์น่าอีกครั้งก่อนจะขึ้นรถ

“งั้นวันพุธนี้พร้อมนะเรย์”

“แน่นอนเลยตฤณ มาทำให้เอเชียรู้จักเรา 2 คนกันเลย”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

💬 ความคิดเห็น (0)

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!